Babamı ölü buldum... Her an bir şey olacak gibi hissediyorum... ?

Daha bir önceki geceden gayet normal bir şekilde olan babam, sabah gece 3 de tekrar rahatsızlandı annem ona masaj yapmış ve sonra uyumuştu. Sabah 9 civarı annemin dehşet verici bir şekilde babamın adını söylediğini duydum. Zaten hissettim ve yataktan fırladım. Babamın soğuk bedeni yatakta yatıyordu ve yastığı ve ağzı kanlar içindeydi şok oldum... Annem bana nabzına bak diyordu çünkü annem bakamayacak kadar korkmuştu ama ben o an zaten her şeyi anladım, nabzına baksam ne değişticekti ki, bedeninin soğukluğu burdan bile hissediliyordu, ölmüştü... Hemen ambulansı aradım ve onlara direk bunu dedim "Babam öldü.." o kadar şoktayım ki nasıl konuşacağımı bilmiyorum sadece onlara "Babam öldü" dedim, yani gelin bakın başka bişe istemiyorum demekti bu... Telefondaki görevlinin her bir sorusu beni daha da geriyordu " konuşabiliyor musun?", "hareket ediyor mu", "uyandırmaya çalış" ama bana bunları demesi bile fazlaydı çünkü ona " Babam öldü, vücudu buz gibi yatakta öylece yatıyor ağzında donmuş kanı görebiliyorum..." dememe rağmen bu sorular bana ağır ve gereksizdi. En son görevli bana dedi ki "Babanı yataktan aşağı yere indirebilir misin?" Ben almanca anlamama rağmen beynim donmuştu, bunu gerçekten benden istiyor mu? diye duraksadım ve ona titreyerek " Nasıl yani... İngilizce söyleyebilir misiniz, anlamıyorum..." dedim. Adam bana İngilizce de aynı şekilde söyledi ben cevaben" Onu yere mi koyayım... " babamın o haldeki cesedine bakmak ve her şeyin bir anda olması, ve o an adamın benden bunu istemesi... Babamı hareket ettirmeye çalıştım ama nafile... Anneme dedim" Anne gel yardım et... " ama annem o kadar perişandı ki bakamıyordu bile: Telefondaki adama" bunu çok zor olduğunu artık gelin "diye yalvardım o an hem sakin hem panik hem şok halindeydim. Babama bakıp ağladım" Sen böyle mi ölecektin... " diye çünkü o kadar çaresiz bir halde buldum ki onu, gözümün önünden gitmiyor şimdi 2. Gün ve geceleri titriyorum yatamıyorum çünkü babamda gece yattı ve sabah öyle buldum, akşam beni tetikliyordu... Çok fazla empatik biriyim ve eskiden de türkiyede deprem korkum tetiklenip gece yatamıyordum başım dönüyor vücudum atak geçiriyordu kendi içinde, o yüzden Türkiyeye gitmek bana kendimi tehlikede gibi hissettiriyordu, uçak sesleri bile beni etkiledi, bir savaş görmedim ama duyduk hepimiz... Bir uçağın yaklaşma ses bile sanki yer yüzüne o an bir bomba düşünüyormuş gibi hissettiriyordu. Almanyada bir şeyler daha hafifliyordu diyordum ama babamı o halde bulmamla artık hiç bişe gerçek gelmiyor, hiç bir yerde güvende hissedemiyorum... Ama en acısı ona veda edememekti; sanki aynı evdeymişiz de birbirimizden uzaktaymışız gibi hissediyordum; Ve şimdi o soğuk bedeninin ağırlığı ve kokusu hâlâ odada dolaşıyor, ama orada oturmak acı vermiyor. Sanki varlığının bir kısmı hâlâ oradaymış gibi...