Çok canım yanıyor çok acı çekiyorum kendime ihaneti yediremiyorum ne yapmaliyim?

Boş konuşuyorsun. Adam bir vursa sümük gibi yapışacaksın, halen saçmalıyorsun.

Hasta mısın? Gerçekçi yaklaşınca zoruna mı gitti? Döverim diyorsun, dövemeyeceğini anlatıyorum. Sonra ''erkeklerde gel de soğuma işte'' diyorsun. Ciddi sorunların var.

Dövemezsin işte arkadaşım uzatma. Ayrıca böyle bir şeye kalkışman bile saçmalık. Ben ne yapayım öldürüp, parçalara ayırıp atayım mı? Zamanla azalır acın, merak etme. Kadınlar çabuk unutuyor.

Başkasının en ufak yanlışında patlayan, ağız burun giren ben; ona bir tokat bile atamadım.

Yok söz vermiştim, ne olursa olsun sana elimi dahi kaldırmayacağım diye. Sinirden deliye döndüğüm zamanlarda sürekli o sözü aklıma getiririm. Verdiğim sözleri halen tutarım. Onun kahpelik yapması değilde, ben nasıl böyle birine aşık oldum, sevdim diye kendime sorar dururum, çok koyar. Halen yakıştıramam yaptığı şeyi, benim sevdiğim kişi böyle biri olamaz diye.

Ayrılalı neredeyse bir sene olacak, artık acısı azaldı. Fakat başkalarına güvenemiyorum, hatta kimseye güvenmiyorum. Tamamen unuttum diyemem ama eskisi gibi değil artık. Herhangi bir yerde onunla karşılaşmak benim için en beter durumlardan birisi olur herhalde. O yüzeysel, saçma konuşmayı hayal etmek bile deli ediyor. Yaşanmış bitmiş, kızsan, küfür etsen faydası yok.

Sen de koy vereceksin işte. https://www.youtube.com/watch?v=JvCpCg0sGkg al dinle hanım kardeşimizin sesi huzur veriyor.

Ayıp etmiş sende de haata var görmeliymişsin böyle biri oldugunu

rahatlamana yardımcı olucak ve sanada uyacaksa ağzını burnunu kır derim pek şiddet yanlısı biri değilimdir ama bazen şiddete başvurmak en iyisidir