Sevdiğim evlenmek istediğim kadını bir anda kaybettim. biriken hatalarım bizi sona götürdü. kazanmak için ne yapmalıyım?

evlilik teklifi aklıma gelmedi değil bir kadın olarak bu durumda olan bir kadın icin sence bu başarılı olabilirmi. inan biz birimizi çok seviyorduk nasıl anlatayım aramızda 20 30m mesafeden onu görünce kendimi tutamaz azım kulaklarımda yürürdüm yolda ( aptalmısın diye sorardım kendime ). oda beni gördüğünde hep gülerdi ve mutluydu ama son aylarda mutsuzdu ve son nokta bu. inan çok incittim onu bazıları zamana bırak biraz zaman ver ona diyor bilmiyorum inan ne yapacağımı hiç bilmiyorum. ya kabul etmez ve tamamen biterse. hala değer veriyor olmalıki mutlu olmamı istiyor üzülmemi değil ama gözlerinde o ışığı inan göremiyorum artık bu beni mahvediyor.

ama bu ilişkide hep problem bende yok allttan almayan her istediğini almış bir bayan. bilmiyorum bende yorulup bazen bunu başına kakıyordum ve bu olayları büyütüyordu napacağımı bilmiyorum. bazıları geri kazansan evlenseniz neyi değiştirecek diyor. hep sen suçlu o haklımı olacak diyolar bilmiyorum seviyorum eşşek gibi hatalarım büyük ama onunda hiç yok değil.

peki onun sevgisi gerçekten sevgi değilse. çünkü bazı noktalara baktığımda alakasız bir sevgimiz war. bisey istediğinde onu elde eder örneğin bir çanta istedi ve almak istedi ve ihtiyacı yok ve maddi sıkıntıya neden olacak bir durumda ona karşı çıkarsam kavgaya neden olurdu. örneğin telefon kılıfına karşı takıntısı wardı ve bir günde 2 3 tane ayda 100tl para yatırdığını bilirim. bana defalarca almamak için söz veren ama arkamı döndüğümde aldığını gördüm. ben sınırlarımı zorlamadıkça çıkışmadım son 2 ayda inan hep alttan aldım. akşam 18:00 - 12 arasında bana 1 2 mesaj atar hep kız arkadaşlarıyla takılır. derslerini aksatırdı. ne bilim ya.. düşündükçe kendimi 2. 3. planda görüyorum ben onu hep önde tuttum. evet kırdım ama bakıyorum genelde hep beni bardak taşana kadar zorladığında oluyor. ama tepkilerim büyük buda var. sevgisini sorguluyorum.

bilmiyorum düşünüyorum şuan. ablam arıyor bir taraftan her derdimi onla paylaşırım kızıyor bana hep alttan aldın ne bunun isteği diye.. kıyamadım söylemedim diyor bazı noktaları hatırlattı. birini paylaşayım ben 1.5 ay kadar önce rahatsızlandım çok fazla ateşim wardı bir gecede 5 defa üstümü değiştirdim. kımıldar halim yoktu saolsun ablam gece uyumadı geldi gitti üzerimi değiştirdi. (şansa eniştem izindeydi ve bizdelerdi yoksa hapı yutmuştum :) ) . neyse ertesi gün hanımefendinin arkadaşlarıyla randevusu wardı yanıma gelmedi gitti onlarla eylendi arayıp arada nasılsın iyimisin canım dedi. bir sonraki gün kardeşi kum çuvalı sormuş beni aradı ve yeni istifra etmiştim bugazım felan berbat durumdaydı actım telefonu (tahmin edersiniz sesim ne güzel çıkar). bana nerden alırız diye soru yöneltti bende sinirlendim "ben can derdindeyim senin derdin ne" dedim hani ilgisizdi seviyorum diyodu ama bilmiyorum ya. 1.5 yılda şimdi görüyorum o kadar böyle olaylar olmuşki anlatamam.

ailesinin maddi durumu bizden iyi en büyük evlat ve ailesinin ona düşkünlüğü çok fazla. o nedenle her istediğini almış. ve dediğin gibi düşünerek bazen diyorum kendime 2 günde sıkıldığı kılıfın 1.5 yıllık versiyonumuydum yoksa? hani eşşek gibi yükünü taşıyan. birine sinirlendiğinde arayıp ona bağırıp çağıramadığını bana bağırıp çağıran. şu an bu 1.5 yılı a dan z ye değerlendirip bu noktada kimin ne payı var ben bugun kendimi suçlarken yaşadığımız güzel anılar için ondan vazgeçemezken o neden 2 gündür tüm çabalarıma bir şans tanı dememe hep karşı gelerek bu kadar kolay vazgeçti. inanınki ona ilk günden son güne küçük bir yalan bile söylemek kaidesiyle sadakat gösterdim. saygımı sevgimi sadakatimi 1 defa bile olsun yitirmedim. bugün onu hala seviyorsam belki ona bu denli davrandığımdandır bilemiyorum.

yalan söylememek olacaktı düzelteyim*

az önce aradım 1.5 yıla 1.5 saat konuşma oldu kırılmadan gücenmeden konustuk. suçlamadan hatalarımızdan bir kısmını genel olarak dile getirerek konuştuk. artık son sözlerde helalleşirken yinede onu beklediğimi dile getirdim. yarın pişman olursan kapım ve gönlüm hep sana açık dedim. bilmiyorum duygulandı ağladı var mı birşey bilemiyorum.

aynen zaman herşeyin ilacı bakalım bizim için ilaç olan iğleşmeyecek olan bir uzuyu kesip atmak gibi ayrılıkmı, yoksa onu sarıp sarmalayıp iyileştirip eskiden olduğundan daha sağlam kılmakmı. bekliyeceğim napayım sevince unutamıyor insan.

bugün uyku girmedi gözüme saat sabahın 6 sı ve ben son 1 saattir yatakta dönmekten bir hal oldum. gece gözlerimi kapadığımda onun yüzünü görüyordum. uyuyamadım bir ara uyuya kalmışım yorgunluktan olsa gerek. kabus gibi rüya gördüm. kac defa uyandım gece boyu sayamadım ama tek bildiğim çok kötüyüm ve uyku dahi uyuyamaz oldum. sevmek zor hemde çok zor...