Hala Acıyor Kırılan Yerleri Kalbimin

Her insanın duygularını yansıtan, on kere, yüz kere,belki de bin kere dinlese dahi bıkmayacağı bir şarkısı vardır. Belki bir aşk şarkısı veya ayrılık... Benim en sevdiğim şarkı senin sesin ve ben bu şarkıyı ömrümün sonuna kadar dinlemek istiyorum dediğim biri vardı uzun zaman önce. Bana öl dese öleceğim biri. Uzun zaman önce ''O adam bu adam'' dediğim biri. Bana tekrar hayal kurmayı öğreten ve bütün hayallerimin temeli olan biri.

Şimdi o yok ve ben hayal kuramaz, şarkı dinleyemez oldum. Güzel gelmiyor senin şarkın dışında hiçbir ses.

Adım attığımız sokaklar, delicesine kahkahalar attığımız kafeler. O güzel kokun,evinizin bahçesindeki o siyah kedi. Her sabah 4.50'de kalkıp tam yarım saat seninle konuştuğum sabahlar. Saydığım şafak, her satırını seni düşünerek yazdığım defter çıkmıyor aklımdan.

Sonra sen gittin sevdiğim...

Dudaklarımdan düşmedi adın , kalbimden çıkmadı acın ..Seninle gülmeye alışan yüzüm gülmedi,sesim çıkmadı. Soramadım ardından ''neden gittin?'' , ''beni sevmiyosun tamam,peki nedir bu kalbimdeki acı?'' diye... Çıkıp karşına ''Bu böyle olmaz,bu aşk böyle bitmez'' diye haykırmak istedim. Aslında bunlar bahane ben sadece seni görmek istedim.Kokunu tekrar duymak gülüşünü tekrar görmek istedim.