Bir Vazgeçiş Hikayesi

Hadi ilk güne dönelim seninle. Sevgiye aç bir çocuk gibi olduğum günlere. Yeni sıyrılmıştım ayrılığın acısından. Ruhum atmosferde boş boş gezinen meteorlar gibi düşüp sönmeye bir zemin arıyordu. Talihine bak ki kıyılarına düştüm. Kalkıp silkelendiğimde senden başka kimse yoktu yanımda. İlk seni gördüm ve şuursuzca sevdim.

Yine de keşkelerim yok senle ilgili, iyi ki dediklerim var.

İyi ki tanıdım diyorum seni anlatırken. Çok şey öğrettin bana hayata dair. Mükemmeliyetçi bir insandım eskiden, hatalara toleransım yoktu. Hep daha iyisi olmaya çalıştım. Küçük şeyler mutlu edemezdi beni. Hiç bir başarım yeterli gelmiyordu bana ve daha iyisini yapabilirdim tatminsizliği içindeydim.

Mesafeli duruşunla, azla yetinmeyi öğrettin bana.

Bir günaydın mesajıyla bile mutlu olunabildigini gördüm sayende. Kimseye minnet etmezken, birine mahkum gibi hissetmenin ne demek olduğunu öğrendim. Binlerce bahane uydurabilme potansiyelim olduğunu farkettim, sana yazmak için sebep ararken !

Aşk şarkılarının aslında saçmalık olmadığına şahit oldum şaşkınlıkla.

Asla'larım kalmadı sayende. İmkansız dediğim herşeyi yapabildiğimi gördüm. Kıskançlık nedir, bir kadını nasıl insanlıktan çıkarır seninle yaşadım ve hiç sevmedim bu durumu. Senden görerek yaşamıma soktuğum en önemli özellik bencillik oldu. Artık bende kendimi düşünüyorum. Saatlerce çalan telefona dönüp bakmadan durabilmenin rahatlığını çok sevdim!

İyi ki seni tanıdım.

Hala anlamıyorum niye bu kadar sevdim ya da gerçekten sevdim mi diye. Ama artık gerçekten vazgeçtim. Çok şikayetçi olduğun hayatımdan seni azad ediyorum. Kaçabildigin kadar uzağa kaç ! Asla peşinden gelmeyeceğim bu defa. Sorduğum her soruya verdiğin cevabını benimsedim elimde olmadan. Artık bende de senlik birşey yok !

#bırakdağınıkkalsın

#Inflames54