Unuttun mu Gerçekten?

17/04/2014

Ne kadar çok kayboluyoruz şu "Unuttum" kelimesinin içinde. Sırf yolumuza ışık olsun diye, çevremize "geleceğim sağlam ve onsuz" imajını verip de mutlu olacağımızı düşünüyoruz belki de. Onlara, "Böyle bir acıyı bu kız atlattıysa, harbi güçlü kızmış" dedirtme çabamızdan mı kaynaklanıyor ki bu? Kim bilir... Unutmamış, unutamamış bir insanın güçlü görünme çabasından çıkar bence bu "Unuttum" kelimesi... Unutan insan zaten umursamaz, "Unuttum" demeye bile tenezzül etmez. Sen kimi kandırıyorsun? Onu her gördüğünde elin ayağın birbirine dolaşırken, o yokken "unuttum" demeyi gerçekten unutmak mı sanıyorsun?

Öyle sanıyorsan şayet, sen kendini de kandırıyorsun.

Üzgünüm ama gerçek bu. Hiç deme şimdi, "Hayır, ben gerçekten unuttum. Onsuz da gayet mutlu olabilirim, hatta onsuz gerçekten daha mutluyum." diye... Onsuz daha mutlu olacaktın madem, başından beri çektiğin bu eziyet neden? Bu durumda mazoşistsin sen. Öyle mutlu olacağını bile bile, kendine acı çektirip, acı çektirecek neresi varsa, gidip orayı seven... Ama hayır, sen mutluluğun için de uğraşıyordun, mazoşist olamazsın, öyle değil mi?

"Unutmak" eylemi, her şeyi, onunla ilgili her şeyi unutmakla tamamlanır zaten.

Öyle, gördüğün yerde kafanı çevirip, umursamamak yetmez. Unuttun mu, tam unutacaksın. Onunla yaşarken hissettiklerini unutacaksın. Kokusunu unutacaksın. Ellerini, gözlerini unutacaksın. Sana "hayatımın anlamı" deyişini unutacaksın. Sesini, sözlerini, her şeyi işte... ona dair her şeyi unutacaksın. Biraz zaman alır tabii, unutmak. Her gün biraz daha az umursayarak unutacaksın. Her gün girdiğin o profiline, daha az bakarak unutacaksın. Gözünün önünde duran hayalini her gün daha fazla yok sayarak unutacaksın...

Şimdi soruyorum sana, unuttun mu gerçekten?

Neyse... Geçtim bunu... Çay var, içer misin?