Kalbime Bırakılmış Bir Mektup Daha...

Ben her gece sana vermeyeceğim ama sahibinin sen olduğu bir mektup yazıp kalbime bırakıyorum belki gelip bir gün bulursun diye. Saat 01:54 ve benim kalbim yine atmaya başladı çocuk, tam sana karşı her şey bitmiş sanarken yine çarptı bu kalbim sana. Gözlerim bir kere gördü ve şimdi şu saate yine seni görmek istiyor. Neden böylesin söylesene çocuk neden? Ben senin gözlerinin içine bakarken sen neden kaçırıyorsun o güzel gözlerini benden. Neden benden başka herkese gerçek, bir bana yalan o gözler. Seni unuttum derken birden bir ışık gibi beliriyorsun karşımda hayır diyorum olmaz diyorum o seni hiç sevmedi ki diyorum ama söz geçiremiyorum şu kalbime...

Eskiyi mi diyorsun? Gerçekten çok özledim...

Biliyorum ben şimdi sana durup dururken içimdeki depremi anlatsam ben sana ümit mi verdim diyeceksin. Sende haklısın.Ben suçluyum. Hiç benim için atmayacak o kalbin atışına aşık olmak benim suçum. Ama seviyorum seni, izlerken bir kez daha seviyorum; o gülüşünü, serseri bakışını, dinlediğin şarkıları bile nokta virgülüne kadar biliyorum. Söz veriyorum kendime sevmeyeceksin, vazgeçeceksin onunla senin aranda hiçbirşey olmaz diyorum. Bunları düşünmüyorum sanma, düşünüyorum inan bana ama seni görünce yine atıyor bu çaresiz kalbim.

Ruhumu ben zaten senin yanında bırakmıştım...

Sana kızıyorum bazen. Oysa ki sen hiçbirşey bilmezken başka kızları sevmenden onlarla olmaktan zevk almandan nefret ediyorum kıskanıyorum seni anlasana çocuk kıskanıyorum seni ! Sen bana bakarken farkediyorum da alaycı bakıyosrun sanki. Çok mu belli ediyorum seni sevdiğimi söylesene ben sana bakmaya kıyamazken sen neden bana alayla bakıyosun? Yok sa nefret mi ediyosun benden? Ama ben senden hiç nefret etmedim ki haksızlık değil mi bu? Neden hiç anlamadın şu bedenimdeki küçük kalbin sana attığını? Ama sen seni sevdiğimi bilsen yeter, beş yaşından beri kalbimin sana çarptığını bilsen yeter be çocuk. Bu kadar mı kördün görmedin senin için çırpınışımı, bu kadar mı sağırdın duymadın sana olan haykırışımı, bu kadar mı farkımda değilsin? Şimdi kim sever seni benim gibi. Kim anlar neye üzüldün niye üzüldün nasıl mutlu olursun ne yersin ya da ne yapmayı seversin. En küçük ayrıntına kadar kim tanıyarak sever. Kim uykunda seni izleyip sana sarılamamayı dokunamamayı göze alır. Kim başkalarıyla olduğunu göre göre yinede senden vageçmez. Söylesene çocuk şimdi kim seni ben kadar büyük sevebilir??

Keşke sana beni neden sevmedin diye haykırabilseydim, keşke senin için karşında ağlarken gözyaşlarımı silebilseydin, keşke beni biraz sevmeyi denseydin...