Sana Kalbim Geçti...

1993 yılı Mesut ilk doğu görevim, Hakkari Çukurca. Meslekte 2. yılım, biraz merak var sadece, korku yok. Tek korkum mesafeler. Karakolum Çukurca'ya bile 2 saat mesafede. İnsan özlüyor be dostum insan özlüyor. Telefon yok elektrik sıkıntı. Geldiğim ilk günden ayrılık acısı damarlarımı sardı. Dile kolay 4 yıldır sevdiğim kadının sesini bile zor duyacaktım, 2 yıl boyunca bu dağlarda. Ağladım ayrılırken öyle bir ağladım ki, gözyaşım sel oldu. Gözyaşı nasıl sel olurmuş, o zaman anladım.

6 ay sonra ilk iznimi kullanma fırsatım oldu. İlk soluğu uzun bir yolculuğun ardından Muğla'da aldım. Onu görecektim, o kadar heyecanlıydım ki mutluluktan ağladım. Sevdiğim kadınla buluştum, öptüm masumca alnından. Kalbim sanki duracak o kadar sevdim be Mesut. Ama onda bir soğukluk var sanki, dayanamıyorum, soramıyorum, korkuyorum. Nasıl sorarım, ben onsuz bir an bile hayallerimde zaman inşaa etmedim. Hiçbirşey demedi ama mutlu görünmeye çalıştı. O böyle yaptıkça ben yıklıdım. O akşam onu evine bıraktığımda, hoşçakal kendine iyi bak dedi. Hiçbirşey diyemedim anlamadım belki de. Öylece ayrıldım, sabaha kadar içtim. Uyandığımda tekrar ulaşmaya çalıştım ona, ama o artık buluşmak istemediğini söyledi.

Ben yıllarımı ona vermişken, aşk bu kadınla aldığım her nefes derken, o mesaflerden mi korktu, işimden mi korktu, sevgimden mi korktu. Bilemedim, korkmuştu ama. Korktu ve yaktı beni. Hem bedenimi, hem ruhumu, hem kalbimi. Artık kimseyi sevemedim. Onsuz sabahlar olmadı, yalnızlık kaderim oldu, 24 yaşımda ayrıldım ondan. Tam 12 yıl sonra birisiyle hayatımı birleştirme kararı aldım, gençliğimi ona adamıştım.12 yıl hep onu düşünmekle geçti, nasıl sevdim, ben bile inanamıyorum. Nasıl bir kalp vermiş Allah, isyan bile ettim. En çok ta koyan neydi biliyormusun? Ben gittikten 2 ay sonra nişanlanmış. Benle buluştuğunda hayatında birisi varmış, bunu yüzüme söyleyecek kadar bile, haketmeyen birisine vermişim hayatımı. Geçenlerde dayanamadım internetten, sosyal hesabına girdim. Baktım asker çağına gelmiş oğlu ile fotoğrafları var. Yaptığım belki yanlıştır, evli adamsın evli bir kadına nasıl bakarsın diyebilirsin. Ne yapayım dostum baktım, hemde saatlerce, saatlerce.

Bu hikayeyi anlatırken yıllarını askerliğe vermiş, yaralanmış, kan görmüş, ölmüş ölmüş dirilmiş bir adamın, aşk karşısındaki acziyetini gördüm ve ona tek bir soru sordum.

-Hala seviyormusun?

Cevabı evetti, öyle bir evet dedi ki; o dağ gibi tanıdığım adam tekrar yıkıldı ağladı, gördüm tüyleri diken diken, sesi kısıldı ve dedi ki; ''Ben aşkı onda buldum onda öldürdüm, ona kalbim geçti.''

Bu hikaye çok sevdiğim bir abime aittir.

Ölmeyen aşklar dileğiyle......