Birinin Bana Sahip Olduğu Hissine Kapıldığımda Kaçmak İstedim!

Hiç birinin size sahip olduğunu düşündünüz mü?

Ben hep bu hisse kapıldığımda kaçmak istedim. Belki bencilcedir ama ben birine sahip olurum o asla bana sahip olmasını istemezdim çünkü beni üzer, beni kırar sahip olursa derdim.

Bir adam bana o kadar sahip oldu ki aldığım her nefesi ona adıyordum ve haksız da değilim sahiplendiği her şeyden nefret etti. En dip kuyulara attı beni. Çekti gitti.

Hiç kimsenin bana sahip olmadığı kadar o sahipti bana, attığım her adımı ona hesap veriyordum konuştuğum her insanı her şeyimi bırak bir erkekle konuşmayı yolda kafamı kaldırıp başka bir erkeğe bakamıyordum. O bunlara rağmen çekip gitti hak veriyorum şimdi de...

Bana çok benziyordu. Biz ikimiz de elinde olan bir şeyi sevmeyiz, onun için savaşmayı severiz şu an uzaktan birbirimiz için savaşıyoruz bunu hissediyorum.

Beni sevdiğini gözlerinin en dibinde görüyorum o içindeki masum çocuk çok seviyor beni kıyamıyor bana ama o kadar çok zarar verdik ki birbirimize nereden toparlayacağımızı nasıl yapacağımızı ikimiz de bilmiyoruz .. Çünkü yaşanmışlıklar yoruyor insanı düşünsenize yaşadığın şehirde her attığın adımda bir anınız var, unutmak silip atmak kolay olmuyor, her sarıldığında saçlarımdan öperdi mesela ilham perim derdi bana.

Ve en önemlisi yanında gerçekten saçmalayabilirdim şu an bile hep beni avutmasına gözyaşlarımı öpmesine o kadar alışmışım ki yokluğunda kocaman bir boşluk oluştu ve ben bu boşluğu kimsenin dolduramayacağını bildiğim için kimseyi sahiplenmiyorum.

Ve asla unutmayın güzel olan her şey bir gün biter.