İkisi de üzer ancak bir kişide açılan yaranın sebebi olmak daha çok üzer. Hani yara bandı olursam ben üzülürüm. Fakat bir insanda açılan yaranın sebebi olursam o üzülür. Sanırım üzülmeyi göze alabilirim ama üzmeyi göze alamam.
Yaralı olan da yarabandı olan da bir şekilde o durumdan sıyrılabilir ya yarabandı benimsenir ya yara benimsenir zamanla birlikte iyileşir. En çok üzecek olan şey yaraya sebep olmak. Yaralamayın efendim.
Yaranın sahibi olmak bir yere kadar üzer, sonra geçer ama o yarayı kapatmak için kullanılan bir yara bandı olduğunu anlamak çok kötü hissettirir. O daha beterdir.
Bu konu aslında çok karışık. Bazen yaralamak, karşındakine iyilik etmektir. Hiç bir şeyden anlamayan dünyadan habersiz bir kız düşün. Duygularına kapılır. Kaprisleri ve anlamsız istekleriyle insanı bezdirir. Şimdi böyle bir kızı pışpışlayıp durmak ona zarar, sana da zarar kardeşim. Üzülsede hakkını vermek lazım. Diğer taraftan aynı kızı kandırıp oyuncak etmekte mümkün. O zaman şerefsiz bir insan olursun. Onu yapma. Diğer duruma gelirsek, ilişkiden yeni çıkmış biriyle birlikte olmamak en sağlıklısı. Düşünmeye ve toparlanmaya ihtiyacı olan her insana gereken vakit verilmeli ve ısrarcı olunmamalı. Yoksa yara bandı durumuna düşülebilir. Bu sevimsiz bir durum. Şahsen yaşamışlığım vardır. Kız eski sevgilisine geri dönmüş sonra çocuk, kız ondan ayrılır ayrılmaz benimle çıktığı için buna kötü davranmıştır. Beni arayıp kızla konferansa almış nasıl seviştiklerini anlatıp kızı rezil etmiştir. Yani fenaydı aga :)
Aslında kendimi sargı bezi gibi hissediyorum son zamanlarda. Çünkü çok badireler acılar felan atlattık yani. Her düşenin elinden tuttum elimden geldiği kadar. Her dertliye deva oldum elimden geldiği kadar. Her acıya merhem sürdüm elimden geldiği kadar ama... Ben başkalarının yaralarını iyileştirmek için kendimi harcamışım. Tamam 2 3 kişi hariç gerçekten boşa zamanda harcamışım. Ama en önemlisi ne biliyor musunuz? Ben ağır yaralıymışım kan kaybım fazla ve kendimde değilmişim. Çığlıklarım kimseyi bulamamış. Mış mışta miş miş daha devam eder yani...
Yarabandı olmak olmak zor, yaranın sahibi resmin seni kullanıp atıyor gibi hissediyorsun, onun yaralarını gizlerken sen parça parça oluyorsun Üstelik bunu çok geç anlıyorsun. Yaranın sahibi sen olsan oluyorsun. Ona inat yara bandı kullanmıyorsun. YANİ YARA BANDI OLMAK ZOR
çok yarabandi oldum... işi bitince atıyorlar.. sakın denemeyin kardeş kanka hesabı kenara atıp unuturlar. ... yarasi olmak ego yapar ve kasıla kasıla gezer... yarası olana pek yaklasmayin derim üzülen taraf olursunuz 2 yönde de...
Yarabandı olmak çok üzücüdür fakat gönül yarası insanı çok farklı şeylere itebilir. Yarabandı olan bir insan daha sonra düzelebilir ama gönül yarası geçmez hatırlandığında bir kez daha kanar sanki daha dünmüş gibi
Uzen kizi bilsinki sadece uzulduguyle kalir ya da hic bir sey hissetmez.. Yaranin sahibi olan kisi her gun bir kere ölüp tekrar dirilir. Bu aci sonsuzdur.
Yara bandı olmak daha cok üzer. Yaranın sahibiyken en azından bir aitlik duygusu söz konusu. Yara bandı? Seni adam yerine bile koymuyor demektir ve fazlasıyla üzer
Yara sahibi de oldum yara bandıda ama hep en büyük yaraları açıp arkalarına bakmadan dönüp gittiler sonra ne mi oldu. Kendi yaralarımı kendim tuzlayıp tuzlayıp sardım.
Yaranın sahibi olmak üzer çünkü yarabandı olmak iyidir çünkü o yara mutlaka geçer büyükse iz bırakır ama geçer en azından yarasını kapatabilmişimdir ve bu beni mutlu eder
İkisi de olmak istemem ama olacaksa da yara bandı olmak daha kötü.(Bencillikten sanırım) Fakat 'yara bandı' olarak kullanılmanın sonu belki de iyi olabilir.
İkiside uzer nede olsa birisinde gecmisin izleri birisinde de senin biraktigin yaralar vicdani olan insan icin ikinci durum zor ilk durum ise o kisiye bagli
Birisini hic kiramadim hayatimda hep kirildim hep kirildim bazen onardim ama kimseyi uzemedim nasil oluyor ben de bilmiyorum ben yarabandi tarafina oy kullaniyorum 👍
En İyi Cevaplar