Dunyaya kimin icin katlaniyorsunuz. Kendiniz icin mi sevdiginiz biriyle yasamak icin mi?

Bu anlattıkların aynı tamamen benim inan aşık olduğum bana aşık olmadı neden var oldum diye sürekli her gün isyan ediyorum sanki bi o anlamlıydı benim için bi o benimle sevgili olursa çok yakışıklı inanılmaz derecede benim için her şey yoluna girecekti biz mutlu olacaktık onun yüzü abilerime benziyo abilerim bembeyaz tenli siyah saçlı oysa sarışın ve yeşil gözlü ama abilerime inanılmaz benziyo ama ben abilerim gibi değilim Allahın yazısı işte kara ve çirkinim o yüzden beni sevmedi sanki onu bi ben haketmiştim bana en yakındı abilerime çok benziyo çünkü liseden sınıf arkadaşımdı lise sonda okullarımız ayrıldı onu özledim koca bi yalanı özledim ve ona mesaj attım seni seviyorum diye ve 1000 kere beni engelledi ve sonra engelledikten bi ay sonra doktor olan abim var bitane durumuma üzüldü onu beni takmayışına ama benim ona aşık olmama üzüldü herşeyi anlattım ona ağlayarak psikiyatristim İstanbul'da abim İstanbul tıp fakültesinde okudu onun profesör doktor hocası engelledikten bi ay sonra onu sınıfımda ilgi gösterdiği bi kızla biz abimle terapi için İstanbula psikiyatriste giderken onları Urfa İstanbul uçağında gördüm yani beni engellerken o kızla İstanbul'a tatillere gidiyodu bu kadar da değersizmişim ve bana çok iyi hatırlarım bir keresinde maymun demişti sınıfta o kızarsa tatile gittiği kıza sürekli orasına burasına ellerdi işte onları uçakta gördüm hergün aynaya baktığımda bu çirkin kızı görmekten bıktım ama Allah çok yardım ediyo biliyomusun sağolsun bu kadar beklememiştim ilaçlar sayesinde 4 yıldır onu sormuyorum o var o yok inan umurumda bile değil hayat bana güzel ama bu aralar kötü oldum ilaçlar azaltıldı bitime geliyoruz belki ondan urfada yeniden başlicaz işte hep evdeyim sevgilim desen yok güzel desen değilim olsam bunları yaşamazdım her gün ölmek istiyorum sadece bu kadar bunun için hep Allaha dua ediyorum bi hayvan gibiyim çünkü çirkin ve yapayalnız sürekli evde olan bi kız düşün kafayı yemek üzereyim sevgilis olmayan yapayalnız bi kız sevgili bile yapmak istemeyen bi kız aşık olduğu ama ona bi maymun gibi davranan çocuğu unutamayan bi kız her gün azap gibi her gün işkence gibi 4 yıldır yazmıyorum ilaçlar sayesinde ama yinede bu aralar özlüyorum onu neden bilmiyorum dediğin gibi kendi için yaşamak çok kötü ama maalesef bütün insanlar böyle keşke o çocuk bana değer verseydi aşık olsaydı kendi için yaşamayan biri olsaydı ve bana o hakaretleri edip güzel kızlara gözümün önünde ona duygularım olduğunu bilerek ellemeseydi onlarla tatile gitmeseydi beni engellediği süreçte İstanbullara o çok yakışıklıydı sadece benim olmalıydı ama kendi için yaşadı ve bana kolayca hakaret edip duygularımla oynayıp kolayca çöpe attı insanlar böyle işte naparsın? Bencil olmamak bi insandan bekleyebileceğin en son şeydir bu da benden sana bi tavsiye acı ama gerçek...