Sevilmedim. Cirkinim. Intihari düşünüyorum. Mantikli bir sebep mi sizce de?

Çoğunuz hayır olur mu öyle şey tek başına da yaşayabilirsin diyecek fakat artık bana zor geliyor hem de çok.
Bakıyorum da etrafima 14 15 hatta 7 8 yaşındaki çocuklar bile karşı cins tarafından sevip seviliyorlar. Ne yalan söyleyeyim çok zoruma gidiyor. Sanki ben erkek değilmişim ya da bir köşede unutulmusum gibi. Hickimsenin umrunda değilim.

Siz her gün anlatıyorsunuz ya yok beni aldattı yok beni sevmedi diye beni yalandan bile olsa kimse sevmedi. Valla çok güzel sevecektim ama bir şansı çok gördüler bana.24 yaşına geldim. Bir kadın tarafından seni seviyorum cümlesi duymadım.

Şimdilerde kendimle kavga ediyorum. Ne ediyorsam kendime ediyorum. Kimsenin umrunda olmadığımi intihar edip gitsem kimsenin aglamayacağını da it gibi biliyorum.
Ama ne yapayım böyle her gün ağlamaktansa bir kere gülerek ölüyüm diyorum.
Allah bana bunu reva gördü. Çok haksız bir dünyada yaşıyoruz. Hic olmadi.
Şu an biri gelse seni seviyorum dese ona mal gibi bakarım çünkü alışkın degilim sevgiye. Ben böyle olmasaydım keşke.
Keşke hiç doğmasaydım da bu secimi yapmak zorunda kalmasaydım.

Buraya kadar okuduysan teşekkür ederim. Su an bu satırları yazan kişi hüngür hüngür ağlıyor. Ama asla senin gülmemeni istemiyor. Seni mutlu görmek istiyor. Kiskaniyor sevilmiyor ama sevmekten de hiç bikmiyor bu adam.
..

Sevilmedim. Cirkinim. Intihari düşünüyorum. Mantikli bir sebep mi sizce de?
Cevapla