Kendini değersin hissetmek başlı başına bir depresyonun dibi gibi bir şeydir. Depresyonda kendini ayıplama, kınama, sitem etme, aşağılama ve hor görme gibi duygular görülür. Aşk bu değil ya da aşkın nedeni bu değil. Aşk bir dalgıçın vurgun yemesi gibi bence, her gün daldığı o güzellikler dolu denize dalış sayısını artırıp, ufak tefek problemleri atlatmayı becerince derinlere inme isteği dayanılmaz olur. Derinlere dalar Batık göreceğiz diye dalar, taş bile yoktur. Daha derin daha derin derken hayaldeki batıklar ya da binbir çeşit canılar arayacağım diye vurgun yer elinde bir yosun parçasıyla, o yosun parçası dalışının anlamı ilan eder. Ya derdine devadır ya da katline fermandır bulduğu o derinlerde...
İnsan değersizlik hissinden kurtulmsk için aşık olmaz. Kendine aşık olunmasını ister o histen kurtulmak için. İnsanın aşık olması ise bir tercih değildir. O kontrol dışıdır çünki.
aşık değil de, kendini kaptırır birine. düşünsene herkesin dilinde aşk meşk. sen de birini unutamamaya başlarsın bir zaman sonra. nereden türediği belli olmayan afili cümlelerle süslersin durumlarını.
bu başarısız erkeklerin 40ından sonra hastalanması gibi.
İnsanı seven arkadaşları olunca değersizlik hissi yaşamaz. Bana aşık oldukların da güzel duygular yaşıyordum. Sonunda aşık oldum ve bana aşık olan birine bu duygu o kadar güzel ki çocuğu olmadan çocuğu varmış gibi hissettiriyor. Titretiyor üstüne insanı.
Bence bu düşünce yanlış. Değersizlikten kurtulmak istesem belki daha çok dost edinmeye çalışırım. Neden hayatımı birinin üzerine odaklamayı düşüneyim mi? Hoş aşık olsam onun da değer verip vermeyeceği meçhul.
Bence bu iş biraz sıkıntı mesela siz birine aşık oldunuz. Ona olan duygularınız dile getirdiniz. O sizi kabul etmedi o duygu ve psikoloji ile insan nasıl aşık olup kendini değerli görebilir.
Evet kesinlikle, sevdiceğine sarılmak saçlarıyla oynamak sürekli konuşmak sevdiğini söylemek sevildiğini duymak onunla güzel vakitler geçirmek ve daha bunun gibi bir çok şey insanı değerli kılıyor :)
En İyi Cevaplar