Özgüven eksikliği ve kaygı bozukluğu aşık olmayı engeller mi?

Ya şöyle açıklıyayım ben o gözle bakamıyorum bak her haltı biliyorum. Ama yaklaşsam birine karşılık vericek olsam hemen vicdan yapıyorum hani o düşünce bitiriyor beni. Bende zamanı gelince diyip akışına bırakıyorum. Kendimi geliştireyim bir yerlere gelebilmeliyim ki olsun. Bide korkularım var.

Sevdiğine de verir sevmediğine de ama sevdiğini iyice sınar bu doğrudur.

İnancım olmasa intihar ederdim hayata bağlayan tek şey o ve araştırıyorum her yönden. Ne kadar mantıksız gelsede kültürle çoğu yönde bütünleşmiş bir şey bu yüzden ister istemez yaşıyoruz bu şekilde.

Bakış açımız farklı biraz genel müslüman demem. Fakat gerçekten bilen bir insanla olmak isterim. Bana çoğu şey boş geliyor hayattaki yaşamak bile. Ama bir amaç için gelmişiz. İnsanları o kadar önemsemiyorum. Şimdi aklımda bir profil var onu bulur muyum bilemiyorum. Bulursam mutlu olur muyum belki.

Çok profesyonel olmaz ama şunu söyleyebilirim. Korkularım var bence her insanın da vardır. Ben bana yapılan bişeyin başıma itilmesine gelemem veya harcanan bişey. Tahammülüm yok hassas biriyim hassas noktalarım var. Ve erkekler gerçekten bu kadar düşünceli olamıyor. Bunun için zaten psikolojik olarak destek alıcam çünkü bu kadar hassas olmak iyi bişey değil farkındayım. Aslında çok şey var nasıl bütünleştiririm bilmiyorum. Ama dini olarak çizilen profili uygun görüyorum. Şöyle de bişey var ben çocukluğumdan beridir sevgimi belli eden bir insanım karşımdaki kişilere hani gidip her çağımda seviyorsam söylemişimdir. Hep böyle değildim ama artık bu şekilde olmayı tercih ediyorum. Sevgide besliyemiyorum insanlar maalesef çok kırıcı ve o kadar masum değiller.

Görücü usulü evlenmem, sorgulamak güzeldir. Bende sorguluyorum ama hani çoğu bilgi dayanaksız veya çok zor bulunan detayı var. Ben kendime göre yorumlasam çok zaman alır. Aslında öpüşme el ele tutuşma zina derler, değil haramdır ama zinaya sebebiyet verebileceği için yapmaması uygun görülmüştür. Yinede ben bu kadar bilgi sahibi. Değilim hani bilsemde düzgün telaffuz edemeyebilirim. Çokta umursadığım şeyler de değil ben Müslümanım ama etrafımdaki insanları umursamam isterse önümde istediğini yapsın. Ben kendimce örnek olmaya çalışırım. Çünkü o kadar çok saçma şeyler dönüyor ki asıl yerden uzaklaşıyoruz benim için dinin çok önemi var rutinler sabah kalk temizliğini yap ibadet ve bunu gün içerisinde her vakit yap. Kişisel temizlik, ruhani meditasyon bir nevi dünyadan arınma. Başta dediğim gibi bütünleşen çok fazla şey var hatta bir danışman hocamla herkesin bildiği the purge filmini izlemiştik. Dinsiz bir dünyanın nasıl bir yer olabileceğine çok büyük ders çıkarılabilecek bir film. Çok fazla şey var aslında.

Birinin sana karşı duygularını başkalarına duyurmak karaktersizliktir. Kimseye güvenmiyorum. Hani tam burada niyette önemli tabi ama gider söylerim çok seversem ama kaybetmişimdir hep. Şuanda şu düşüncedeyim en azından varsa kaderimde biri ona karşı temiz olan duygularımı haketmeyenlerle heba edeceğime beklerim. Duygularımı olmayacak kişilerle paylaşma niyetinde değilim.

Maalesef gerçek hayatta ne bir arkadaş ne de bir insan duygularımızı o kadar detaylı düşünüp anlayamıyor. El tutmak öpüşmeye gelince veya bir arada kalmak olabilir kalmak zorunda kalırsam ama. Mesela insanlar taciz tecavüzden yakınıyor. Çok kötü bir durum. Herkes senin gibi düşünmez. Benimde öyle konuştuğum kardeşim gibi gördüğüm karşı cins bir arkadaşım var ondan da görüyorum biraz veya anlatıyor erkekleri. Kadınlar 9 nefsine sahip çıkar ama erkek 1 nefsine hakim olamaz diye bir laf vardır. Attım ki ben biriyle el ele tutuştum belli bir olgunlukta insan erkek veya kadın sonuçta duyguları var ama dürtüleri de var. Yani ben bunu yapsam veya diğer şeyleri ilişkim uzun da sürse o süreçte bu insanın aklına hiç mi gelmeyeceğim başka şekilde, hayal de mi kurmayacak. Bu tip şeyler için yasaklanmış zaten hani çok detay varda girmek istemem. Kendimi korumak değil karşımdaki insanı da düşünebilmek önemli bunu bilerek yaparsam karşımdakini de ben sürüklemiş olurum. Dinde bunu yapan kabul edilmez gibi bişey de yok. Tövbe et zaten o seninle yaratan arasında kimsede karışamaz yargılayamaz. Bunu yapanları da kınamıyorum. Benimde başıma gelebilir sapkınlığa uğrayabilirim. Bu sebeple uzak durmayı tercih ederim. Yaşım gelince ve kendi ayaklarımın üstünde maddi manevi durduğumda ilişki istiyorum. Hem kimsem yok en azından bir şey yaşarsam hayatta tutunabileceğim şeylerim olsun.

Bu çok kafama taktiğım bir şey değil. Bunun dışında daha çok etkenler var. Psikolog zor keşke imkanım olsa. ünidir, . Ekonomidir zaten çökmüşüz. Biraz toparlasam gidicem oda anlar mı bilmiyorum ama. Teşekkürler.

Tamam bakarım

Agah benim üzümlü kekim😢😢😢🥺🥺🥺🥺

Nasil yani

Şoyle özgüveni nasıl tanimladigimiza bağlı olmakla beraber ben Agah Aydın'ın düşüncesine katiliyorum.
Oradaki özgüvenin psikolojik bir aciklaması var tabi bireyselleşme ve otekiye olan arzuu