Kendini aşka layık hissetmeme sendromu?

hayatımda böyle bir şeyin eksikliğini hiç hissetmedim buna şükrediyorum. ilişkilerim de oldu. çok hoş insanlarla yediğim güzel yemekler, oturup içtiğim çay kahveler oldu. gezdiğim yerler, izlediğim filmler oldu. ama bu ilişkilerde cuk oturmayan şeyler vardı. aşık değildim. aşık olunan kişi değildim. güzel vakit geçiriyorduk sadece. açıkçası ne aşık olacağımı ne de aşık olmaya değer biri olduğumu düşünüyorum. sanki ben bu dünyaya tek başıma olmaya gelmişim gibi. bu beni üzse de derdimden ölmem, hayatta yapacak çok fazla şeyim var. ama insan delicesine sevip sevilmek, anlamlı bakışların radarında olmak istiyor. biri için özel olmak istiyor. ben o kişi olacağıma hiç inanmıyorum, olsam da o kişinin benim için uygun biri olacağına inanmıyorum. benim seveceğim türden insanların, seveceği türden biri değilmişim gibi geliyor. içten içe kendime öyle insanlar tarafından sevilmeyi yakıştıramıyorum. nedeni ne bunun? neden kendimi sevilmeye değer göremiyorum?