Ben kendimi sevilmeye layık görmüyorum?

Geçti artık 4 ay kaldım yurtdışında kanser olduğunu öğrendim gelince tamamen bitti şükür ama artık sadece gidersem bir yere tekrar gezmeye giderim diye düşünüyorum.

O kadar eminim ki ikimizin de sevilmeye ihtiyacı var, bu yüzden kendimizi ezik, zavallı, aşşağılanmaya muhtaç olarak görüyoruz, ama halbuki kendimizi sevsek en başta bunların hiç biri olmaz.

Atlattım hastalığı teşekkür ederim, ama herşeye rağmen kendimizi sevmemiz lazım yoksa işler hiçbir zaman yolunda gitmez. Ben şahsen asla kimseyi geçmişiyle, dini ile yargılamam. Tamamen kalbine, zekasına bakarım. Hepimiz birşeyler yaşıyoruz, şunu yapman lazım. Tekrar söylüyorum, o yaşadığın zor, acılı günleri yok et aklına bile gelmez birdaha. Kendini sev, izin ver seni de sevsin birileri. Sevgi bu dünyadaki en önemli şey. Şunuda söyleyim unutmadan korkma her ne olursa olsun, bedenine gelen acı iyileşir ama zihnine, ruhuna gelen hasar kalıcı olabilir, kalıcı olmuş olsa bile bundan kurtulmak bizim elimizde. Zihninde yok et sana zararı olan herşeyi. Sen mucizesin nolur bunun farkına var, hepimiz birer mucizeyi.

Halbuki bütün olan her şey zihinde bitiyor, sen nasıl düşünür isen sen o sun. Güzel şeyler düşün, olmak istediğin birii gibi gör, hayal et kendini.