Uzaktan sevmek zor mu? Yaklaşmadan, anlatmadan, anlaşılmadan mümkün mü?

bende sevmiştim bir zamanlar üstelik sevgilisi olmasına rğmen de seviodum.. faceden tanışmıştık 3 seneyi aşkın bir süre önce sevgilisinin erasmusa gittiğini üzgün olduğunu söyledi moral vermeye teselli etmeye çalışmıştım özünde çok harika iyi niyetli temiz kalpli biri öyle daldan dala atlayan tiplerden değil... birbirlerine söz vermişler erasmusa gitmeyelim diye kız onun için erasmusunu reddetmiş ama çocuk ben gidicem demiş ve gitmiş 2010 Şubat zamanları... çok kızmış sinirlenmiş haliyle daha sonra benle konuşmaya başladı dertleştik sohbet ettik... zaman ilerledikçe ben bazı şeylerin farkına varıodum sanki o kadar içten o kadar samimi sıcak davranıodu ki yazdıkları olsun dinlediğimiz şarkılar paylaştığı şiirler yazılar o kadar duygu doluydu ki bende ona karşı duygusal bağlamda bişeler hissetmeye başlamıştım ama ilişkisi olan birine diyemezdim hislerimi... hep sorardım birlikteliği olan biri niye böyle davransın bir başkasına... böyle gelmiş böyle gider dedim.. içime attım.

Ve bigün beraber şarkılar dinletioduk birbirimize duygusal bir an oldu ve "sana bişe itiraf edeyim mi?" dedi et dedim bişeler yazdı sildi sonra vazgeçtim boşver dedi, peki dedim üstelemedim ama sanki davayı çaktım ben... çünkü bu davranışlarının bir sebebi olmalıydı

ertesi gün oldu içten içe merak ediodum ne itiraf olduğunu sıkıştırdım söylettim

sevgilisi söznde durmayıp yurtdışına okumaya çekip gidişine çok kızmıştı ve o an kendimi boşlukta hiseediorum dedi sallantıdayım kendime yakışmayan bişe ama duygu kayması oldu dedi ve aklımda bir isim var o da sensin dedi... nasıl sevindim o an anlatamam... senin bilmende bir zarar görmüorum dedi ve bende o an duygularımı ona karşı beslediğim duyguları aktardım ve aktaramamamın sebebi ilk sana ve ilişkine olan saygımdan dolayıdır dedim kızabilirsin de dedim küsebilirsin de... yok dedi kızmam sana itiraflarımız ettik rahatladık dedi

peki şuan ne düşünüosun dedim hiç dedi, bana kalırsa biz bize yakışanı yapalım dedim, eskisi gibi aramız yine bozulmasın muhabbetimize devam edelim bir arkadaş dost aileden biriymişiz gibi dedim ve o gece bitirdik konuyu...

daha sonraları ondan, kız arkadaşlarıma ve herkese bahsettiğimi söyledim beddua ettiler mi dedi, hayır dedim ben buna izin verir miyim.. demez mi kısmetini kapatıosun diye! o lafı çok koymuştu bana... o gece düşündüm taşındım ve buraya kadarmış dedim silip atmam gerektiğini anladım dedim ertesi gece konuştuk vedalaşmak istediğmiz söyledim konuşmayalım görüşmeyelim bir süre dedim peki dedi helalleştik sildim gitti

10 gün zor dayandım,yapamadım unutamadım geri vites yaptım, ilk tevizim oldu bu ve mesaj attım faceden tüm bunlar saçma sapan şeylerden ibaret olduğunu kendi kendime gelin güvey olduğunu söyledim.. hayır dedi saçma değil bence, ne peki dedim bilmiorum dedi.

şuan ilişkisi devam ediyo ve bizde hala olması gerektiği gibi konuşuoruz, kıyıdan köşeden izleyip ilişkinin bitmesini bekleyen biri gibi değilde insan beklio gibi işte snki ama büsbütün unutamam belki ama yavaş yavaş başarıcam inş

Geçen sene vardı belki hala seviyorum belkide artık geçti hiç düşünmek istemediğim için cevabını bilmiyorum ama cidden çok sevmiştim . Arkadaş olarak takıldığımız zamanlarda bana "haftaya sinemaya gidelim mi ? Çıkışta bir yerlere falan gideriz" dediğinde o "bir yerler" pahalıdır belki deyip tam 1 hafta kampüste hiçbir şey almadan bütün günlüğümü yurtta bırakarak biriktirerek sırf istediği gibi gezelim para sıkıntı olmasın diye sabah yediğim 2 - 3 lokma ile 1 hafta geçirdim . Hiçbir zaman işe yaramadı ama o sinemaya hiç gidemedik :) Duygularımı söylemem ile birlikte benden koptu ben en değerli arkadaşlarındanmışım.Nasıl bunu ona yaparmışım , sanki durduk yere şuna aşık olayım dedim . O kadar sevmiştim ki ona aşık olduğum için ondan özür diledim. 2 ay sonra tekrar konuşmaya başladık bana benim en yakın arkadaşımı ona ayarlabilirmiyim diye sordu. Benim duygularımı bildiği halde bana sordu . Üstelik arkadaşımı daha önce ne sima olarak gördü ne de muhabbet etti . Arkadaşı demiş buna çok yakışıklı falan diye . Beni reddetti ve daha önce hiç görüp konuşmadığı kişiyle olmayı bana yeğledi . Hemde çöpçatanlığı benden istedi :D Ve bunu yazarken tekrar ona aşık oldum şuan arkadaş olarak takılıyoruz arada ve onu hala seviyorum ağzıma sıçsa da seviyorum . Zaten arkadaşımla da çıkmadı söyledikten sonra vazgeçmiş . Burada kötü birisi gibi tanıdınız ama normalde gerçekten çok iyi birisi size garanti edebilirim onu hala uzaktan seviyorum . O bunu biliyor muhtemelen hala hatırlıyordur ne zaman başı sıkışsa yardımına koşarım . Bazen mesajlaşırken kalp falan atıyor başka arkadaşıma da kaybetmek istediğim son kişi çok değerli benim için demiş benim hakkımda :D Ama sadece dost olarak sanırım yani bir daha kendi kendime ümit vermemeliyim bir daha fazla yakınlaşırsam o da bende kaçarsa ben onu bir daha göremezsem diye korkuyorum neyse çok uzun oldu sen dinlemek istiyorum deyince biraz bahsedeyim dedim .

Herkesin yaşamında böyle şeyler olmuştur,yaşam bazen içimizde duygular taşıyıpta onları ifade etmemize,paylaşmamıza,yaşamamıza olanak sunmamıştır.Şu da bir gerçek ki,katıksız bir sevgi hiç bir karşılığı olmasada içimizde var olandır,yani katıksız sevgi gerektiğinde hiç bir karşılık beklememektir,gerektiğinde karşında ki insana seçim hakkı tanımaktır,gerektiğinde çekip gitmesini bilmektir katıksız sevgi.Şu da bir gerçek ki sevgileri böyle olanlar ya hiç bilinmemiştir,ya da çok sonradan fark edilmiştir ve çoğu da olması gerektiği hak ettiği değeri görmemiştir.Zaten tertemiz,içinde hiç bir kir,leke,yalan bulunmayan sevgi içten olandır,genellikle sözler de değil,yürekte ve gözlerde saklıdır.Uzaktan sevmek bir seçim,bir tercih değildir;Yaşam o sevginin paylaşılmasına,yaşanılmasına olanak tanımadığı içindir.Bazen araya ayrılıklar girer,belki her gün gördüğümüz ve belki de hiç yakınlaşma fırsatı bulamadığımız gün gelir kopup gider gözlerimizin önünden ve artık gözümüzün önünde bile değildir.Bazen konuşma fırsatı bulduğumuz,hatta duygularımızı karşılıklı olarak paylaştığımız ama açılma fırsatı bulamadığımız ve bir gün bir başka şehre gidince karşımızda ki bir daha asla görme şansı bulamadığımız kişilere karşı duygular taşıdığımız çok olmuştur.Yaşamda belkide en çok yanımızda olan şey,hüzün ve yalnızlık olmuştur.

Aşkı tanımlamak çok zordur hele Platonik aşk daha zordur. Ben hep içime kapanıktım siz 1 kere plotonik aşık olduysanız ben 3 kere oldum hepside gitti ama mutluyum çünkü zaten uzaktan sevmiştim en azından evet ya da hayır değidi cevap hep "?" . Tipsizde değilim arkadaşlarım hep sendeki tip bende olsa okulu tavlardım derdi, güler geçerdim. Bazı kızlar bana yakınlaşmaya çalışırdı, ben kaçardım. Arkadaşlarım neden kaçıyorsun deyince öylece kalır susardım. Bir keresinde okulumu değiştirmiştim ilk ders arkamdaki kız bana kağıtta bir not verdi kağıtta yaşımı soruyordu 16 yazıp geri verdim sonra bana benimle çıkımak istediğini söyledi ben malesef yazıp geri verdim. Sevgilim yoktu hayır dememin sebebi hem korku hemde kesin bir terkedilme durumuydu. Ne kadar içime kapanık olsamda kafamda kararları en ince detayına kadar sorgularım en mantıklı cevabı verebilmek için ve bu kız okulun en güzel kızlarından biriydi bense onu reddettim sebebide ilk gün ilk derste beni daha tanımadığı halde bana çıkma teklifi etmesiydi belki çoğu erkek kabul ederdi ama düşünürseniz sizi 1 ay içinde aldatacak biri 1 hafta geçmeden bir sevgilisi olduğunu öğrendim, sigara ve küfürde ağzından düşmüyordu iyikide çıkmamışım dedim. Belkide ben yanlız bir kurt olmalıyım, hiç ulumayan bir kurt

En güçlü, yoğun ve coşkulu hissedilen ruh hali olarak tanımlanan aşk, mutluluk, haz verdiği kadar karşılık görmediğinde ibre kaygı, öfke, acı ve zarara dönebiliyor. Öyle ki sonuç ölüm dahi olabiliyor. Bunun son örneği Şubat ayında Osmaniye’de yaşandı. Bir genç, aşık olduğu liseli kızdan beklediği ilgiyi bulamayınca öğrenci servisinin önünü kesti ve tüfeği art arda ateşledi. Sonuç ise 2 ölüm geçenlerde de İstanbul kasımpaşa,da böyle bir olay yaşanmıştı. Saplantılı aşık olan kişi de muhakeme etme bozulur. En önemli hedef ve motivasyon kaynağı ilişkinin karşılık görmesidir. Tüm enerji buna harcanır.ve harcadığı enerji karşısında karşılık alamadımı bilinçaltında şekilllenen düşünce devinimleri pekte sağlıklı gelişmiyor bunu hep kendi içimde muhakeme etmişimdir ve kaçmışımdır bu duygudan platonik aşktan bunun daha iyi anlayabilmen içiin dostum zeki demirkubuz,un kader adlı filmini izle becnce şiddetle tavsiye ederim.

Romantizm ile hayatımızı tarumar eden duygu selleri. Günümüz şartlarında "tüketim toplumu" olduğumuz için herşeyi ! insanları bile tüketiyoruz. Hızlı yaşıyoruz , hızlı seviyoruz, hızlı bitiriyoruz.. önce içinde yaşadığımız sistemi anlamak , kendimizi tanımak için bir yalnız yolculuğa çıkmalıyız. Platonik sevmeler yalnızlığın kucağında oturup hayalleri akışına bırakmaktır ki akıp gider tutamazsınız o değerli zamanı.. hani bir söz vardır "ruhlarınızı bıraktığınız yataklardan toplayın" onun gibi olduk artık. okumayan, anlamayan, sorgulamayan, düşünmeyen herşeyi paket halde alıp içini boşaltan bireyleriz. Aşk ise kime göre neye göre aşk? emek ister, sevgi ister , saygı ister. sonunda "bir" olmayı gerektirir. "uzaktan sevmek" hiçbir riski göze almamaktır. adına aşk demek mümkün mü? oysa sevmek "rağmen" olmalıdır. onu alkolik olmasına RAĞMEN sevmek, çirkin olmasına RAĞMEN sevmek gibi.. kendi eksiklerini onda tamamlamak da değildir. hiç düşündünüz mü?

Çok saçma, hani bir söz vardır, "Hayattan korkarsan sadece seyredersin" işte sen tam olarak bunu yapıyorsun...

Birini seviyorsan git saldır, öp, seviş ! Hayat bunlarla güzel, bırak aldatırsa aldatsın, başkasını seversin sende, böyle yaşamaya devam edersen sana hayatının son anında düşüneceğin şeyi söyleyeyim " YAZIK ETTİM HAYATIMA HİÇ BİR ŞEY YAŞAMADIM " diyip son nefesini verip çürüyüp gideceksin, o yüzden bırak bu uzaktan sevme ayaklarını... hayatını mahvetme...

Uzaktan Sevmek ; Sevmenin en zor halidir bu. Ne yapıyor kiminle nerede nasıl bu sorular seni tüketir. Sonra birisi çıkar alır onu birden kendini uçurumdan düşmüş sanarsın çıkamazsın kurtulamazsın bir daha o düzlükte yürüyemezsin. Birde bundan bir tık daha zor olanı vardır oda benim durumum ; öncesi senin sevgilindir ölürsün ona oda sana seversin sevilirsin değer görürsün gününü gün eder yaşamanın tadını çıkarttırsın sonra bir şey oluverir gider elinden başka birinin elinden tutar kaybedersin evlendiğini duyarsın kan kusarsın ölmekten de beter ölmek istersin beceremezsin neyi becerdin ki her gün beklersin gece olmasını kimse görmesin duymasın sessiz sessiz ağlar içini dökersin kendine yine kendince... Ve unutmayın ' Kiminle yaşlanırsan yaşlan aklındaki ile ölürsün ' ... geceye birde türkü bırakıyorum

Zaten bu devirde hızla değişen kadınlar yüzünden biz erkekler daha çok yaşıyoruz bahsettiğin aşkları. Paradan başka kriteri olmayan kadının ağına düşmekten ise gizli gizli uzaktan seviyor, sevişiyor, kendi kurduğumuz içsel dünyamıza kimleri sokup baş köşemize koyuyoruz bir bilsen?