Sessizce beklemek mi ölene kadar yanında olmak mı?

Bir sevgilim vardı. Ama inanın beni sevdiğine o kadar çok inanıyorum ki. Sevildiğimi doruklarına kadar hissediyordum. Neyse. Öylece çekip gitti. Anlatamadığı şeyler olduğunu söyledi. Elinde olmayan şeyler olduğunu, bir geleceğinin olamayacağını söyledi.

Hasta olduğunu düşündüm ve sert tepki aldım. Buna "saçma bir ön yargı "dedi. Aklıma da başka bir şey gelmiyor. Bir erkeğin kimseye anlatamadığı şey nedir? Söyleyemediği ne olabilir. Ya da ölecek bile olsa sevdiği insanla ölene kadar yaşamak istemez mi insan. Yoksa sessizce uzakta o mutsuz ben mutsuz ölmeyi mi beklemeli?