Sizce bu çocuktan ayrılarak hatamı yapmışım ayrılıp pişman olduğunuz oldu mu hiç?

3 haftalık bir ilişkimiz vardı özünde çok iyi bir insan gerçekten de sadece ben şunu söyledim dün mesela dedim ki 3 haftalık bir ilişkide kimse kimseyi bu kadar iyi tanıyamaz, oda bana dedi ki yani ben seni tanıyamamış mıyım yani sen bana demek istiyorsun ki sen canım beni tanıyamıyorsun demek istiyorsun diyor, hemen alınıyor bu da beni bunaltıyor. Ama gerçekten özünde mükemmel bir insan çok fazla değer veriyor bana beni mutlu ediyor mutlu etmeye çalışıyor işte çalışıyor dahi olsa bile illaki bana zaman ayırıyor.

Şöyle bir vicdan azabı var bende bir daha böyle birini bulamayacağımı düşünüyorum bu niyetle boyle saf sevgiyle bana aşık olan çünkü gerçekten benim karakterime aşık oldu ve asla cinsellik konularını açmadı gerçekten aşıktı sesimi duyunca bile mutlu oluyordu yanındaki yakın arkadaşı bile ben bu çocuğun bu kadar mutlu olduğunu daha önce hiç görmedim yenge falan diyorlardı, çok güzel seviliyor keşke biz de böyle sevilsek diyorlardı.

Bana aşık olduğu belli bazı insanlar karakteri gereği böyledir diye düşünüyorum bana çabucak aşık olmasının sebebi uzun zamandır ilk defa yüzünün gülmesi, çünkü bana şey diyordu ben önce karanlıktaydım beni aydınlığa çıkardın sen beni mutlu ettiğin için bana çevrimi mutlu ediyor mu çevreme karşı gülümsüyorum çevrem de bunun farkında diyordu. Bana şey bile diyordu hayatımı bereket getirdin işlerim açıldı daha büyük bir motivasyona sahip oldum geleceğimizi düşündüğüm için her şeyi konuşup düşündü ya benimle neler neler konuştu ve çok olgun bir insandı gerçekten.

Çocuğun biyografisinde hala benim ismim var nasıl başka bir kız buluyor

Ben aldatıp kandırmadim sonuç olarak

Ben daha çok uzmemek için ayrıldım zaten doğru kişi ama doğru zaman değil travma derken sadece ondan kaynaklı benim annem kanser hastası üçüncü evre ve babam yok yanımda her şey üstüme üstüme geliyor ben şu an kendimle bile mutlu değilim ama onu üzmeye hakkım yok

Ondan kaynaklı değil*