Bir ben mi bunları yaşıyorum bu kadar ağır kaldırıyorum aynı zamanlı sözü size bırakıyorum. Siz ne diyorsunuz?

Her şey taşınmakla başladı. Ailevi sorunlar yüzünden yer değiştirdik yıllardır yaşadığımız şehirden hiç bilmediğimiz bir dağ başına taşındık tabii istemiyordum yerimden yurdumdan oldum ama mecburduk. Sonra sorunlar devam ediyordu ben de bari kendi işimi kurayım dedim bir işyeri açtım çok maddi zorluk çektim bazen yemek yiyemiyordum alamıyordum günlerce aç kalıyordum en sonunda istemeye istemeye kapattım batıyordum bir sürü borç birikti. Hatta üstüne üstlük kapatmadan önce işyerimi çok sevdiğim biri vefat etti o yaşı daha kaldıramadan işyerimi de kapattım. Ama tek mutlu hissettiğim yer işyerimdi oraya alışamadım sevmiyordum işyerimi kapatınca çevre iyice gözüme batmaya başladı çok daralıyordum. Bir de o eski işyerimin çevresinde de birini tanıdım o çevrede çalışıyordu o da bana karşı ilgiliydi sürekli peşimdeydi ben de ona karşı bir şeyler hissetmeye başladım buraya taşındığımdan beri ne arkadaşım vardı ne kimse misafir gibi yaşıyordum aslında belki o hayatıma girer dedim ama bir gün sosyal medyasına baktığımda ilişkisi olduğunu görünce ve benim peşimde dolanırken o ilişkiye devam ettiğini fark ettikçe hem hayal kırıklığı yaşadım hem de ona güvenemem dedim aslında burada tek umudum o olduğu için kendimi fazla bağlamıştım ama sonuçta ilişkisi varken bana yanaşması bende güvensizlik uyandırdı sonra zaten işyerimi kapatıyorum dedim o da silinir gider ama öyle olmadı hala takip ediyordu karşıma çıkıyordu yeni çalıştığım yerde görüyordum onu bir hafta önce falan da gördüm ona karşı hala hislerim var ama uzak duruyorum hep de öyle yaptım ona güvenmiyorum ama çok acı çekiyorum bir yıldır durmadan ağlıyorum bunları anlatacak bir arkadaşım bile yok arkadaşlarımla aram kötü yeni işyerimi hiç sevmiyorum zoraki gidiyorum sürekli acı çekiyorum az önce çok daraldım uyuyamıyorum sürekli mide sorunları yaşamaya başladım geceleri midem ağrıyor uyuyamıyorum daha fazla acı çekmek istemiyorum