Merhaba arkadaşlar, içinden çıkamadığım ve vicdanen çok ezildiğim bir durumdayım. Benim çok uzun süreli bir ilişkim vardı. Sevgilim beni o kadar çok seviyordu ki, bana "Senden başkasına dokunmam, hayatımdaki tek kız sensin" diyordu. Ben ise süreç içinde onu defalarca aldattım, farklı erkekler istedim. Monotonluktan çok sıkılıyorum, hep yeni bir heyecan arıyorum ve erkeklerin ilgisiyle egomu besliyorum. Sevmiyorum belki ama o giderse de ağlarım, kopamam diyordum. Çocuk her şeyi bildiği halde beni bırakmadı, bana aşırı bağlıydı. Ama sonunda galiba tamamen koptuk ve ayrıldık. Yaşattıklarım için oturup hüngür hüngür ağladım, inanılmaz bir vicdan azabı çekiyorum. Benim asıl sorunum şu: Şimdi ayrıldık ama içim içimi yiyor. "Acaba benden sonra başka kızlarla takılır mı?" diye düşünmekten çıldırıyorum. Canımın çok yanacağını biliyorum. Ben hayatımda başka heyecanlar ararken, onun bana sonsuza kadar sadık kalmasını beklemek bencilce, biliyorum. Ama kendime engel olamıyorum. Sizce bu kadar aşırı bağlı bir erkek ayrılıktan sonra hemen başka kızlara gider mi? Ve ben neden hem onu istemiyorum hem de başkasıyla olma ihtimaline katlanamıyorum? Benim gibi bu bağlanma karmaşasını ve yenilik arayışını yaşayan var mı? Yorumlarınızı bekliyorum. Paylaşımı
6 gü
Aşk İlişkileri
Bebek Bakımı
Gündem
Özel Gün & Sürprizler
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Üniversite Tercih
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer