2. evlilikte eşimin ailesi ve kızım arasında kaldım, boşanma noktasında ne yapmalıyım?

Arkadaşlar ben ikinci evliliğimi yaptım kendimce bana en uygun olduğunu düşündüğüm insanla iş olarak, hayat olarak çünkü o da ikinci evliliğini yapmıştı, onunki daha kısa sürmüştü. Benim bir kızım var, onun çocuğu yoktu. Evlenene kadar her şey iyiydi de işte aslında tartışmalarımız az çok, sıkıntılarımız oluyordu. Evlendikten sonra da eşim inanılmaz babacı bir insan yani ailesine çok düşkün, bu durumdan hep rahatsızdım aslında bu ayrı bir mesele de kızımla ilgili problemler yaşattı bana. İşte kızımın bende kaldığı zamanlarda falan biz anneannesinden destek alıyorduk kızımın çoğunlukla ama bende kaldığı zamanlarda da böyle bazen evde böyle tamamen sessiz takılıyordu, kendini dışarıda tutuyordu falan bununla ilgili problemler yaşadık, atlattık hatta bunu atlatamadık, büyük bir kriz çıktı aramızda. Birçok şey söyledi, hazmedememek aslında. Sonra tekrar birleştik, bir şekilde konuştuk ve sonra çok büyük bir kavga ettik ama asıl benim en büyük problemlerimden bir tanesi elbette kızım, diğeri ise bu çocuk bana küs biliyor yani aslında şöyle erkeklerin bir tık daha önde olması gereken şeylerde kadınların önde olmasını bekliyor. Benim beklediğim işte erkek bir tık daha ilgili davranır, sevgili davranır, kadın ilgisiz de sevgisiz davranır demek istemiyorum, öyle bir şey değil, kadın da yansıtır bunu, cıvıl cıvıl olur, enerjisini verir ama benim yaşım bu tarz değil yani böyle cıvıl cıvıl olalım, sürekli mutlu olalım tarzında değildi, daha farklı. En son tartışmada işte ve bir de bu arada sürekli bitirelim diyebiliyor bana, boşanalım mı diyebiliyor, bu durumda kafam benim çok karışıyor ve çok üzülüyorum. Ben tamamen aile, yuva olabilmek için evlenmiştim. Bu arada ben hemşireyim, eşim de savunma sanayisinde çalışıyor, onun da işi iyi, kötü bir işi yok ama kendini çok yukarıda görüyor. Sürekli "Bu çocuk benim kanımdan değil." falan diyordu bana ve en başında kızımın olduğunu ben ona söyledim, bununla ilgili çok sıkıntı yaşadık ama son zamanlarda yaşadığım sıkıntı, büyük bir tartışma oldu, aileler çağrıldı. Benim babam ona işte eve gelince işte "Boşanıyoruz işte gelin." demiş. Babam da çok sinirlendi tabi ona şerefsiz demiş, hani "Benim kızımdan ne kötülük gördün de, işte kızım sana ne yaptı da beni böyle arıyorsun?" falan gibisinden. Tam ona mı demiş yoksa hani "Senin şerefsiz oğlun." diyerek babasına mı bahsetmiş tam hatırlamıyorum. Babam olayı biraz büyüttü, ayrılık bile olsaydı bu şekilde olmasına bence gerek yoktu ama demiş yani. Sonra bir de bize geldiğinde biz artık ayrılık konuşuyoruz, benim karşımda eşim işte kesinlikle boşanmak istiyorum falan diyor, babam da "Bundan sonra ne benim evime gelebilirsin." falan filan gibi şeyler söyleyince buna takılmış. Benim ailemle görüşmüyor. Sonrasında benimle tekrar görüşmek istedi, yalvardı yakardı, biz barıştık. Sonra dedi ki hani "Her şeyi unutalım." dedi önce bana, sonra dedi ki "Ben onu unutmadım, ben sadece seninle ilgili olan şeyleri unuttum, babanla." dedi. "Asla o eve gitmem, babanla asla konuşmam." Ben bekliyorum ki zaman geçsin, düzelsinler ama ben onun ailesinin evine gidiyorum, onlar bana kötü şeyler söyledi mi? Aslında onlar bana kötü şeyler yaptı ama ben bu zaman bunları görmezden geldim. Daha sonra baktım ki Murat buna takılıyor ki bence bu konuda da onu babası fişnikliyor. Dedim ki "O zaman bak ben senin için bu zamanlarda bunları bunları bunları yapmıştım, senin için bunları görmezden gelmiştim ama sen benim için aynısını yapmıyorsun. O zaman ben de artık senin ailenle görüşmek istemiyorum." dediğim noktada işler tamamen bozuldu, böyle devam edemeyeceğini söyledi bana. Ben ne yapmalıyım