Eşimin psikolojisi bozukken bu evliliği çocuk için sürdürmek mi yoksa boşanmak mı daha doğru?

Benzer süreçten geçtim derken, bu şekilde devam mı ediyor. Yoksa siz ya da o bu durumu aştı mı? Hala ümitvar mı olayım

özelden yazarmısınız.

Üzgünüm seviye şartını karşılamıyorum

öyleyse diğer kullanıcılara kötü örnek olmaması açısından uygun birşekilde buradan söyliyeyim mesaj biraz uzun olacak o yüzden önden bu mesajı atiyim arkasına tavsiyemi yazıcam

Eşimle ayrıldık, daha doğrusu yaşanan durumlar her iki tarafıda yeterince yıpratıyordu ve dayanabildiğim yere kadar dayanmıştım, boşanma davasını karşı taraf açtı bütün çaba emeğimin ne kadar göz ardı edildiğini i kez dha görmüştüm ve hiç düşünmeden o boşanma davasının gerçekleşmesi için bende gönüllü oldum mahkeme günü yaklaşınca vazgeçtilerini söylediler fakat ben dönmedim, benimde bir evladım vardı, maddi anlamda onların daha fazla imkan gücü lduğu ve benim çaresizliğim ve aciz bırakılmam nedeniyle evladımıda vermek zorunda kaldım fakat Allah sabrını verdi şu an üstünden7 yıl geçti, hiç keşke demedim pişman olmadım, çünkü insan mutluluğu kaybedince pişman olur, acı çektiğin yerden gitmek huzur verir, eğerki külli ızdırap veriyorsa sana bu evlilik sni sen olmaktan çıkartıyor ise ve buna şuanki eşinde razı ise anlaşmlı ayrılın, senin bir artın varki eşin tedaviyi piskiatriyi kabul ediyor ilaçlarını içiyor bendeoda yokturdu. belkbir umut senin bu kararlı duruşun Allahın izniyle eşinin biraz daha çaba göstermesine vesle olur, ama yok oda kopmasında sakınca görmüyorsa hayırlısını yapmak daha iyidir, aksi halde birbirinize karı koca gibi değil iki düşman gibi yaşamak zaten ayrı eziyet ikiniz içinde.

Teşekkürler yorumunuz için

Allah Seninle olsun kardeşim.

Bir annem var o da çok ürkek, yani buna yorum bile yapmaya çekinir. Ablalarım çok seviyorlar eşimi, ama en nihayetinde ailem objektif karar verebilirler mi bilmiyorum. Onun ailesinin klinik olarak tescilli narsist, verecekleri karar sağlıklı olmaz.