Sevgilim benden sogudu, eskisi gibi hissetmiyor diyor; bu iliskiyi bitirmeli miyim yoksa savasmali miyim?

Öncelikle bunu okuyan ve yorum yapıp akıl veren herkese teşekkür ederim. 22 yaşındayım. Hayatım boyunca ailemden yetiştirilme tarzımdan öğrendiğim tek şey iyi niyetli ve affedici olmam gerektiğiydi. Böyle büyüdüm, bunun doğru olduğunu düşündüm.
2 yıllık bi ilişkinin içindeyim (erkeğim) birbirimizi ilk zamanlardan beri çok seviyoruz. Birbirimizin her şeyi olmuştuk. Yani aslında hissettiğin şey o, benim için her şey olmuştu. Hayatımın merkezinde o vardı, herkesi bi kenara onu bi kenara koydum ve bunu hep hissettirdim. Küslüklerde hatalı olmasam dahi özür dileyen taraf ben oldum. Çünkü onu çok seviyordum. Kavga etmektense 2 dk daha mutlu konuşalım o bana yeterdi. Kendisi de bunları biliyor ve söylüyor. Hep alttan alan, özür dileyen, anında affeden, karşıdakinin mutluluğunu kendinden bile önde tutan bendim. Ben kaygılı, o ise kaçıngan bağlanma stiline sahip. Ne olduysa yaza girdiğimiz zaman oldu. İkimiz de çok iyi bir bölümde okuyoruz. Yaz oldu memleketlere gittik. Memleketlere gittikten 2-3 hafta sonra aramızdaki o şeylerin yavaş yavaş koptuğunu hissettim. En sonki kavgamız da sanırsam bunun sonucunda oldu. Kendisi ailesiyle 3/4 gündür bi tartışma içindeydi, psikoloji ve moral açısından kötüydü. Ve ben her şeye rağmen yanında oldum, dinledim, onu anladığımı hissettirdim ve beraber atlatabileceğimizi hissettirdim ona. Her şey çok iyi gidiyordu. 3-4 günlük ailesiyle olan tartışmadan sonra o gün bana kırılabileceğim bir şey yaptı ve ben de kırıldığımı belirttim. Amacım ufak bir özürdü, veya gönlümü almasıydı. Zaten kendisi de biliyordu 2 dk içinde ona karşı düzelebileceğimi. Ama bunu yapmadı (biliyorum o kötü bir zamandaydı ve ben bencil davranarak bi özür bekledim, arkadaşlarım bana böyle söylüyor) özür dilemeyince ve en son da ben yazmıştım. Mesajı ondan bekliyordum. 1 gün boyunca konuşmadık. Sonraki gün ben dayanamadım tekrar yazdım. O ise bana şunları söyledi. En kötü zamanımda yanımda olmadın bundan sonra hiç olma. Şoka girdim. 2 yıla yakındır her saniye mutluyken üzgünken yanında olduğum kişi 1 gün sonra yazdığım için beni hayatında istemiyordu artık. Sonrasında ayrıldık. 1-2 gün sonra tekrar barıştık. Ama ayrılmadan önce bana şunları söyledi. Senden soğudum, sen bana eskisi gibi hissettirmiyorsun dedi. Ben günlerdir bu sözlerin altında o kadar eziliyorum ki anlatamam size. Ben ise o bunları söylediğinde her şeyi düzeltiriz, bana güven. Aynı duyguları hissettirmen için elimden geleni yapacağım demiştim. Günlerdir bunları düşünüyordum ve kendime çok acıdım. Bir insan kendi kendine acıyıp üzülebilir mi arkadaşlar. Ben kendime hem üzüldüm, hem acıdım, hem kendimden nefret ettim. Ama aynı zamanda karşımdaki insanı da çok seviyorum yine kendimden taviz verdim biliyorum. Ama sizden ricam
Bundan sonra ne yapmam gerektiğini, doğru yanlış yaptığım şeyleri sizden duymak isterim. Biliyorum çok uzun yazdım fakat inanın çevrem o kadar kalabalık ama ben bi o kadar yalnızım. Düşünceler içinde boğuluyorum bana akıl verin.