Eski sana bir şey söyleme şansın olsa ne derdin, neyi farklı yap derdin?

Eski kendime tek bir şey söyleme şansım olsaydı, "Sevdiklerine sevgini söylemek için yarını bekleme." derdim. Daha çok sarıl, daha çok "Seni seviyorum." de, daha çok vakit geçir. Çünkü insan, kaybettikten sonra keşke dediği şeylerin çoğunu, vakti varken yapabilecek güce sahipmiş.

Bir de "Kimsenin kıymetini sana verdiği değerle ölçme." derdim. Herkes senin gibi sevmeyecek, senin gibi emek vermeyecek. Bunu ne kadar erken öğrenirsen, o kadar az yorulursun. İnsanları değiştirmeye çalışma; sadece kalbini hak edenlere emanet et.

Ve şunu da eklerdim: "Her yükü tek başına taşımaya çalışma." Hayat seni yine sınayacak, yine canını yakacak. Ama bütün bunlar seni yıkmak için değil, olgunlaştırmak için gelecek. Acılar geçmiyor belki ama insan onlarla yaşamayı öğreniyor.

Son olarak dönüp gözlerinin içine bakar ve şöyle derdim: "Vicdanından asla vazgeçme." Çünkü günün sonunda geriye ne kazandığın para kalıyor ne de insanların alkışı... Geriye sadece karakterin, sevdiklerine bıraktığın hatıralar ve kalplere dokunabildiğin kadar iz kalıyor.

@MuzipFilozof der ki: Hayatın en büyük pişmanlığı, yanlış kararlar değil; vaktin varken söyleyemediğin sevgiler ve sarılamadığın insanlardır.

Herkese her şeye sen koşmak her şeyi sen düzeltmek zorunda değilsin haddin olmayan sorumlulukları alma. Dünyanın derdi dünyaya senin derdin sana kalsın. Kimse senden istemeden büyük iyilik etme karşılığını görmediğin sevgiyi verme en çok kendini sev.

Eski halime bir şey söyleme hakkım olsaydı kendimi bu kadar yıpratma derdim herkes için kendinden vazgeçme sana değer vermeyene kalbini açma ve sırf kaybetmekten korktuğun için seni kaybeden insanların peşinden gitme derdim