Birbirimize aşığız, ama çok zıtız (ben seküler o muhafazakar), sevgililiğe hazır değilim diyor, beni kabul edemediğinden mi?

Razı değilim işte kuşum, yüzüne de söyledim ben bir yetişkinim sen benim ebeveynim gibi senden izin mi alacağım ne giyinirsem? Dedim. Anlaşamıyoruz

O zaman yol ver gitsin hiç kendini ateşe atma ayrıca yaşlarınız evlilik için çok küçük. Bir erkeğin adam olmaya başlangıç yaşı 30 yani evlilik için 30 bile uygun değil sadece başlangıç.

Katılıyorum inan ki. 27 yasındaydı exim, çocuktan farksızdı tavırları. Ben de ayrıldım.

Hele ki bu devrin erkekleri zaten geç olgunlaşıyorlardı birde üstüne prenses oldular vs yani bu devirde adam gibi adam bulmak çok zor. İşin gücün yoksa elalemin yetiştiremediği çocuguna analık yap.

Ayyy aşkım valla inanılmaz haklısın, ben öyle takıma, saç rengime, ojeme giyimime karışacak insanla asla yapamam. Çok imkansızız dimi? Hiç umut yok biliyorum ama keşke ümit etmesem hiçbir şekilde

Algını değiştirirsen zamanla duyguların da değişmeye başlar. Sürekli iyi yönlerine odaklanmak yerine biraz da olumsuz taraflarını görmeye çalış. Bir de şu var; evlensen bile bir süre sonra her şey rutinleşebiliyor. Erkek gözüyle düşündüğümde, monotonluk hissedince yeni heyecanlar aramak akıllarından geçebiliyor. "Kesin yaparlar" demiyorum ama böyle bir düşünce oluşabiliyor. Bence kadınlar bu konularda daha duygusal yaklaşırken, birçok erkek daha farklı bakabiliyor. Hatta evliliğe bile bazen daha çok kendi çıkarları açısından yaklaşanlar olabiliyor.

Biliyorum her cümlene katılıyorum zamanla duygularımın azalacağını düşünüyorum buna çabalayacağım en azından