Gerçek sevgi kusurlarla birlikte sevmek midir?

Bence bir insan kusurlarıyla birlikte sevilebilir. Fakat burada sevilen şey kusurun kendisi değildir; insanın bütünüdür. Hepimizin eksikleri, hataları ve hoş olmayan yönleri var. Önemli olan, karşımızdaki insanın iyi taraflarının, değerlerinin ve bize hissettirdiklerinin o kusurlara rağmen sevgiyi sürdürebilecek kadar güçlü olup olmadığıdır. Çünkü her kusur aynı değildir; bazıları insan olmanın getirdiği eksikliklerdir, bazıları ise kabul edilmesi çok daha zor olan davranışlardır. Bu yüzden birini kusurlarıyla sevmek mümkündür ama bu, her kusuru kabullenmek zorunda olduğumuz anlamına gelmez.

Evet, gerçek sevgi tam olarak budur çünkü hiç kimse kusursuz değildir ve mükemmellik sadece bir ilüzyondan ibarettir. Bir insanı sadece iyi günlerinde, neşeliyken ya da beklentilerimize uyduğunda sevmek koşullu bir beğenidir; oysa gerçek sevgi, o kişinin zaaflarını, yaralarını ve gölgede kalan yönlerini de görüp seni tüm bunlarla birlikte kabul ediyorum diyebilmektir ve bunu yapabilmek çok zordur dolayısıyla gerçekten sevenler azdır bence

Kimse kusursuz değil. Onu ayıran en önemli özellik zaten kusurlarının güzel gelmesi