Sevgide kusur aranır mı?

Karşında duruyor. O şekilde sevdiğim biri var.

Birini karşılık beklemeden seviyorum. Sessizliğinde, gülüşünde, konuşmasında, yaptığı hatalarda, güzelliklerde...

Kendisi bu durumu tam olarak anlayabilmiş değil çünkü insanlara karşı duvarları var. Ama nedense o halini bile anlıyorum. Daha önce hiç kimseye böyle bir sevgi beslememiştim. Bunda bile işte, Yaradanımın bir hikmeti var.

@sevmekyasak evet kusurlarıyla seviyorum onu. Bana Yaradan sevgisine kendi bile farkında olmadan vesile oldu o. Ne karar sevilmeye değer biri olduğunu daha kendi bile göremiyor. 🙂

Reelde.

3 ay boyunca denedim. En son ise benden uzaklaşmak istercesine davranmaya başladı. Ben de kararına saygı duymakla yitinebildim.

Biliyorum. Ben de öyle hissettim. Son birkaç haftadır yüzü çok solgun göründüğü için yaşadığı acıyı anlıyorum. Bu beni de üzüyor. Ama bunda bile Yaradanımın bir hikmeti olduğuna inanıyorum. Bu yüzden çabaladığım durum olmadı diye Yaradanıma bu olayı havale ettim. Ben belki ona denesem bile o ışık olamamış olabilirim. Ama Yaradanım, ona daha iyi ışık olabilir. Yani kararına saygı duyup uzaklaşarak kendisi farkında bile değil ama aslında en büyük iyiliği yapıyorum. Çok iç çatışmalar yaşıyor, tavırlarında görebiliyorum bunu. Ama o anlarda bile biliyorum, sığındığı güzel anılarımız olacak. İşte onun için yaptığım bu büyük iyilikleri fark ettiği an, beni iyi ansa da yeter. Adım atmak zorunda değil. Karşılık bile beklemeden sevdim onu. Son görüşmemizde ısrarla kahve ısmarlamamı reddedince bile kıza bu yüzden "Ben sana yalnız bunu senden bir beklentim olduğu için değil... Sana değer verdiğim için yapıyorum. Arada fark var." demiştim.

Ben ona iyi gelmek istedim. Çünkü bir zamanlar ben de öyle bir insandım. Ama atlattım. Bunun mümkün olduğunu ona göstermeye çalışmıştım sadece. O kız benim geçmişimi hatırlatıyor. Sevilmeye ihtiyaç duymuş geçmişimi...

Yine de iyi yanından bakıyorum. Yaşadıklarımız onu etkilemiş. Bir sunum olayında çünkü normalde dosyaları WhatsApp tan toplamak için ben görev almıştım. Sevdiğim de bana dosya atması gerekiyordu. Ama nedendir bilinmez kendisi değil de başka arkadaşım üzerinden bu dosyayı attı. Benle yüzleşmeye hazır değilmiş gibi sanki...

Demek ki yaşadıklarımızın onda bir ağırlığı olmuş. Fakat bu kötü bir şey gibi görünse de aslında iyi bir şey. Yalnız kalması gereken o süreçte zira, Yaradanımın izniyle iyileşeceği kısım da bu olacak. Hala dediğim gibi... Ben onun sadece iyi olmasını istedim. İç çatışmalar yaşadığını biliyorum. Ondan bir çıkarım yok. Olmaz da. 🙂

Gerçek sevgimi hak ediyor. Ben o sürecin aynısını geçmişte yaşamıştım. Farkında değil ki insanlara koyduğu duvarlar, sadece kendisine zarar veriyor. Ama Yaradanımın izniyle hakikati anlayacak. Özellikle güzel bir sunum yaptığım gün benim gibi birinin sınıfta ne kadar takdir gördüğüne de şahit oldu. İstemsizce ona neyi kaybettiğini de göstermiş olabilirim yani. Onun üzülmesini istemezdim. Ama Yaradanımın katında ben anlıyorum, tüm bu yaşananlar onun iyiliği için. Bunları atlatması için. Bugün benle dertleşmek istese tereddütsüz kabul ederdim bunu bile. Zira onun sessizliğinde bile ben kendisiyle vakit geçirmekten keyif alıyorum. Dertleşmemiz mi beni bozacak? 🙂

Bunda da var bir hayır. Kavuşmak zorunda değiliz ama her şey güzel olacak. Özellikle onun için. Ben inanıyorum.

Şu an ona yalnız kalması gereken süreçten dolayı istesem de sevgimi gösteremem. Ama ona ömür boyu inanabilirim. Zira özellikle manevi olarak yaşadıklarım, o kızın benim nasibim olduğunu çoktan gösterdi bile. Gönlüme artık bir kişi olarak ondan başkasını koyamam. Önce Yaradanımı, sonra da onu çok seviyorum.

Ruh ikizlerinin her zaman kavuşması da gerekmez. Şartlar ayrı kalmamızı gerektiriyorsa buna da razıyım. O mutlu olsun, iyi olsun yeter.