Çocukken hiç sevilmemek şu an sevgili yapmamı engelliyor, bu döngüyü nasıl kırarım?

28 yaşındayım ailem okul okutmak istemedi eziyet çekerek acıktan zar zor 20 yaşında acık liseye başladım 2 buçuk yıl içinde bitirdim 25 yaşında üni kazandım ailem elalemden cekindiği için o kadar evden okudu kazandı da okutmadılar demesinler diye üni gönderdiler üni okurken de düzenli para göndermediler kredi çıktı ikinci sınıfda boş vakitlerimde calıltım para kazandım mezun olunca memlekete döndüm baktım aynı şekil değer vermiyorlar eziyet ediyorlar elimde ki kazandığım paraya göz dikiyorlar eve geldiğimde dinlenme fırsatı vermiyorlar okul bittikten sonra iki ay sonra okuduğum şehre kaçtım geldim ev tuttum işe girdim rahatladım biraz ama piskolojik olarak sevsemde korkuyor çekiniyorum ilişki başlatamıyorum arkadaşlık kuramıyorum

Fabrikada calışıyorum işimi seviyorum kurtardım kendimi ama bu piskolojik durumdan kurtulamıyorum beni bazen çok kötü etkiliyor kendimi iyi hissetmiyorum

Yok teşekkür ederim yorumunuz için buradan yazışmak yeterli benim için

Daha önce ilk buraya geldiğimde yanlız bir hayata bailadığım da aralıksız hiç susmadan başım agrıdı aşırı şekilde doktıra gittim testler filimler çekilde bir şey çıkmadı doktor kafana taktığın bir şeyler var mı sürekli düşündüğün dedi evet dedim uzun süredir gece gündüz uyurken bile çok düşünürdüm aşırı düşünmekten kafam agrımış doktor depresyon ilacı verdi düşük dozlu dedi ki bu kutuyu kullan bitmeden gel nasıl hissediyorsun iyi gelirse sana o ilacı yazalım altı ay boyunca kullan dedi o kutuyu bitirmeden bıraktım bir daha gitmedim bende bagımlı olmaktan korkuyorum daha kötü olmaktan korkuyorum

Birisi var Hoşlandığım o da benden hoşlanıyor bir sefer buluştuk sonra devamı olmadı dışarda beni her gördüğünde gözü üzerimde buluşmadan sonra hiç mesajıma bakmadı yazmadı baksa da geç baktı bu yüzden onu dışarda gördüğüm de görmezden geldim arkadaşlarına beni anlatıyor gösteriyor baya hoşlanıyor benden o buluşmadan sonra mesaj olarak dönüş yapmadığı için kızgın kırgınım bu yüzden bakış olarak karşılık vermedim ona onunla ilgilenmiyor muşum havası verdim ben bakmayınca bana artık gururu el vermediği için çaktırmadan bakıyor farkındayım onunla göz göze geldiğimiz de üzgün bir şekilde vazgeçmiş gibi duruyor ama ilgi duyduğunu az da olsa hissedip anlıyorum uzun bir süre oldu buluşmanın üzerinden ben ona ilgi duysam da azaldı bitiyor aramızda onunla bir şeyler başlar mı ne zaman başlar bilmiyorum bakalım kader neyi gösterecek hayırlısı asıl o dikkatimi çekti uzun zaman sonra ciddiyet olmayınca yansıtamadım duygularımı

Kapattım yoluma bakıyorum artık

Oldu atlatamıyorum

İşe yarar mı

Üçretlimi bu dediklerin farklı rahatsızlıklarım var onları hallettiğimde giderim olmadı

Kendimi seviyorum durum o değil

Öz güven var bu ben de ki başka bir şey