Sırf başkasının mutlu olmasına tahammülü olmadığı için bunu gündem haline getiren insanlar hakkında ne düşünüyorsunuz?

Ya işte aynen öyle, insanın içindeki o karanlık o kadar büyük ki, başkasının yüzündeki ufacık bir tebessüm bile onları kör ediyor. Yani düşüncesi bile yorucu; niye başkasının hayatına bu kadar kafa yorarsın, niye sürekli bir kıyas, bir yargı içindesin?

​Bence olay tamamen Kendi hayatında kuramadığı o huzuru, başkasının hayatını didik didik ederek bastırmaya çalışıyorlar. "Benim hayatım eksik, mutsuzum; o zaman senin de tam olmaman lazım, senin de biraz üzülmen, biraz bocalayman lazım" diyorlar içten içe. Bu tam anlamıyla bir kıskançlık ve hasret krizidir başka bir şey değil. Kendi nasibini, kendi rızkını bir kenara bırakmış, başkasının payına göz dikmiş.

​O "anayasa maddesi" gibi dayatmaları da aslında tamamen kendi yetersizliklerini gizleme çabası. Kendilerince bir kural seti kuruyorlar, sanki dünya onların kurallarına göre dönüyormuş gibi davranıyorlar. Oysa hayat, senin dediğin gibi; bırak seven sevdiğini alsın, isteyen istediğini yaşasın. Kime ne, değil mi?

​Gerçekten çok garip bir ruh hali; insanın kendi iç huzuru varken, başkasının mutluluğunu dert etmek koca bir ömür törpüsü. Kendi bahçesindeki çiçeklere bakmak yerine, komşunun bahçesindeki gülleri kıskanmakla geçiyor vakitleri. Kimse kimsenin mutluluğuna engel olamaz aslında, sadece kendi huzurlarını kaçırırlar, olan da onlara olur. Boş ver yani, kendi ışığını parlatmaya devam et; onların karanlığı kendi içlerinde kalsın.

En nefret ettiklerim arasında tahammül edemiyorum artık bu tiplere 😅🤦🏻‍♀️

Korkunç bir şey bu arada. Sevgilim olmasını asla çekemeyen arkadaşlarım var. Ayrıl kanka ondan olmaz diye vaatler veriyorlar ama hepsinin en iyi ilişkisi 3-4 ay sürmüştür. Benim en kısa ilişkim bile 8 ay sürdü. 😄😄

İnsan terbiyeli biri olduğu için de karşısında sarılan öpüşen insanları izlemek istemiyor olabilir mezhebi geniş değil herkesin