Eşin, bir arkadaşınla görüşmeni istemese görüşmeyi keser misin?

Evlilik, karşılıklı güven ve saygı üzerine kurulan bir kale gibidir: Eğer mesele karşı cinsten bir arkadaşsa, eşimin bu konudaki huzursuzluğunu bir uyarı levhası gibi görür, görüşmeyi direkt keserim. Çünkü evliliğimdeki huzur, dışarıdaki herhangi bir arkadaşlıktan katbekat kıymetlidir; o bağı riske atmam.
Ancak mesele hemcinsim olan bir arkadaşsa işin rengi değişir. Neden? diye sorarım, dinlerim. Eğer geçerli, haklı bir sebebi varsamesela o arkadaşın bana veya aileme karşı bir hatası dokunmuşsa kendi kararımla arama mesafe koyarım.

Benim böyle bir karar verebilmem için, öncelikle onunla bu mevzu üzerinde görüşmem mantıklı olur. Doğru kararı alabilmem için, onunla yapacagim görüşmeden sonra fikrimi açıklarım. Benimde haklı nedenlerim var. Bir arkadaşlık öyle üç günde değil, on beş, yimi yılda birbirini tanıyarak geçiyor. Bunu beş dakikalık bir kararla çözümlemek benim ahlakıma uymaz. Onun icin arkadaşlarıma altın karatı gibi değer koyarım. Bu benim için bir onur'dur.

Eşim bana söz etmez. Zaten onunla birlikte bir el birliği içindeyim, biriyle görüşeceksem o buna sabreder. Gereği yapılması gerektiği konusundaki sözüm gelecekse de o sözüme hürmet eder ve benimle birlikte gereğini yapar