İlişkilerde aidiyet hissinin bu kadar kırılgan lmasının sebebi nedir?

Aidiyet hissi aslında “beni burada bırakmazlar” güveniyle oluşuyor. Ama bugün birçok ilişkide o güven çok hızlı kırılıyor çünkü insanlar sadece birbirini değil, aynı zamanda kendi korkularını, geçmiş hayal kırıklıklarını ve sürekli “daha iyisi olabilir” düşüncesini de ilişkiye taşıyor.

Bir taraf biraz yorulunca, kırılınca ya da anlaşılmadığını hissedince artık ilişkiyi tamir etmeye değil, çıkış kapısını düşünmeye başlıyor. Çünkü modern ilişkilerde sabırdan çok “alternatif” var. Sosyal medya, sürekli yeni insanlar, hızlı tüketim alışkanlığı… Bunlar ilişkileri de tüketilebilir hale getiriyor. İnsanlar bağ kurmaktan çok, incinmemeyi öncelik haline getiriyor.

Sevilmek isteyen çok insan var ama gerçekten emek vermeye hazır olan daha az. Çünkü aidiyet sadece “seni seviyorum” demekle oluşmuyor; kriz anında kalabilmekle oluşuyor. Sorun çıktığında savaşmadan gitmek kolay geliyor çoğu kişiye. Ama bu herkes sevmeyi bilmiyor demek değil. Bazıları gerçekten seviyor amayanlış zamanda tanışıyor, duygusal olarak olgun olmuyor, kendi yaralarını taşırken başkasına tutunmaya çalışıyor, ya da sevgiyi hep koşullu öğrenmiş oluyor. O yüzden ilişkiler bazen çok kırılgan görünüyor. Senin yazdığında hissettiğim şey“İnsanlar neden bu kadar kolay vazgeçiyor?”Bu soru genelde gerçekten bağ kurmaya çalışan insanların içinde büyüyor. Çünkü derin hisseden biri için “yerine koyulmak” çok ağır geliyor. Kısacası insanlar sevmeyi seveni anlamayı kıymet bilmeyi bilmiyor.. sadece kullanma odaklı yaşıyorlar ne yazıkki

Aidiyet emek istiyor ama çoğu insan artık her şeyin kolay olmasına alıştı