11 aylık ilişkimi bitirdim ama buna rağmen kendimi suçlu hissediyorum. Çünkü o bana, duygularını kullandığımı ve ona boş umut verdiğimi söylüyor. Benimle ilk defa evlenmeyi ve çocuk sahibi olmayı düşündüğünü söyledi. Ama bir ilişkiye başta gerçekten inanıp sonradan bunun yürümediğini fark etmek insanı yalancı yapar mı?
İlişki benim için artık çok yorucuydu. Neredeyse her tartışmada bana hakaret ediyordu, yalancı diyordu, beni engelliyordu sonra tekrar yazıyordu. Defalarca “bir daha hakaret etmeyeceğim” dedi ama hep tekrar etti. Bu yüzden zamanla ondan uzaklaştım çünkü yanında kendimi artık huzurlu hissetmiyordum.
En çok da sürekli kendimi açıklamak zorunda hissetmek beni yordu. Bir yandan da hiç değer gördüğümü hissetmedim. Büyük şeyler istemedim; sadece küçük bir ilgi, bir jest, önemli hissetmek istedim.
Dün bana, isterse fotoğraflarımızı ve mesajlarımızı aileme gönderebileceğini yazdı. Sonra yapmayacağını söyledi ama bunu söylemesi bile beni çok korkuttu. Bugün ise sanki hiçbir şey olmamış gibi romantik “günaydın” videoları gönderip sabah aklına gelen ilk kişinin ben olduğumu yazıyor.
Bir gün hakaret ve nefret, ertesi gün sevgi ve özlem… Sizce bu normal bir ayrılık acısı mı yoksa duygusal manipülasyon mu?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer