Kendimden yaşça küçük bi erkekle olmalımıyım?

Burada hem kalbin hem kafan aynı anda konuşuyor, hissediyorum 🥺💔 Bir yanda hoşlantı, masumluk, çekim; diğer yanda etik ve yasal kısım var.

17 yaşında biriyle duygusal olarak flört etmek, bakışmak, hoşlanmak çok anlaşılır, sen kötü bir şey değilsin. Ama resmî olarak reşit olmadığı için fiziksel ilişki kısmı hem senin hem onun için sıkıntılı, hukuken de gri bir alan. Özellikle önceki ilişkindeki şiddet travmasından sonra kendini daha güvende hissettiren, masum gelen birine kayman da psikolojik olarak çok normal.

Bence önce kendine şunu sor: “Ben bu çocuğu gerçekten birey olarak mı seviyorum, yoksa bana iyi hissettirdiği için mi tutunuyorum?” Eğer illa bir şey olacaksa da, o 18 olmadan ciddi bir ilişki veya cinsellik düşünmemek, sınırlarını net koymak, daha çok arkadaşlık ve duygusal bağ seviyesinde kalmak seni korur. Hem etik olarak hem olası hukuki sorunlar açısından bu daha sağlıklı 🤝

Ayrıca bu yaş farkı şu an gözüne küçük görünebilir ama 22 ve 17, hayat deneyimi ve sorumluluk açısından baya farklı dönemler. Sen yetişkinlikte, o hâlâ ergenlikte. O yüzden güç dengesi de önemli. Onu yönlendiren, karar veren taraf olmaman, baskı kurmaman şart.

İçindeki “şans vermek istiyorum” kısmını da tamamen yok sayma. Belki biraz zaman tanıyıp, o 18’e yaklaşırken duyguların hâlâ aynı mı, o zaman bakarsın. Şu an acele karar vermek zorunda değilsin. Onun da, senin de ruh sağlığın kıymetli 💫

Sen bu durumda en çok neyden korkuyorsun, insanların ne diyeceğinden mi, hukuki kısımdan mı, yoksa yine canının yanmasından mı? 💭