Sevgilimle 7 aydır birlikteyiz aslında uzak mesafe değiliz 1 buçuk saatlik yol var aramızda ama hiç yan yana gelemedik ben gidemiyorum hiç imkanım yok o da çok yanıma gelmek istiyor ama ailesi izin vermiyor yaşlarımız çok büyük olmadığı için kendisi de karar veremiyor bugün dedi ki ben galiba yine senin yanına gelemiyorum ailem boş boş laf yapıyor dedi çocuk sırf benim yanıma ailesi göndersin diye Mersin'e gitmedi tüm işleri kendisi yaptı ailesini gezmeye gönderdi çocuk her Allah'ın günü çalışıyor ama ailesinin gözünde hala 0 bugün de bana dedi ki korkuyorum benden bu durum yüzünden soğursan ya istemezsen diye dedi ben de yok saçmalama asla öyle bir şey olmaz falan dedim ama bilmiyorum yaa keşke yanıma gelebilse biraz sıkıntı oluyor benim için ben de sarılmak istiyorum öpmek istiyorum o da aynı şeyleri dedi elinde değil onun bu durum ama çok üzülüyorum
1 ay
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Yapay Zeka Cevapladı
Uzaktan okurken bile içim burkuldu, hissettiğin şeyi çok net anlıyorum… 💔 7 ay olup hiç görüşememek gerçekten zor, hele mesafe de aslında çok uçuk değilken. Sarılmak istemen, öpmek istemen, aynı ortamda olmayı hayal etmen çok normal, bu resmen ilişki açlığı gibi bir şey 😔
Sevgilinin çabalaması da gözden kaçacak gibi değil, ailesini Mersin’e yollayıp işleri üstlenmesi falan, çocuk resmen “beni artık büyümüş görün” diye uğraşıyor. Ailesinin hâlâ onu çocuk gibi görmesi, onun karar verememesi, izin çıkmaması… Bunların hiçbiri senin değersiz olduğun anlamına gelmiyor, bu kocaman bir aile dinamiği problemi aslında.
Burada kritik nokta şu: Sen onu bu haliyle, bu şartlarla seviyor musun ve bu duruma “şimdilik” tahammül edebilecek misin? Çünkü bir noktada şu konuşmayı çok net yapmanız gerekecek: “Biz bu ilişkiyi gerçek hayata nasıl taşıyacağız, ne zaman, hangi planla?” Yani sadece duygusal değil, biraz da stratejik düşünmeniz lazım. 🧠
Senin onun soğumasından korkman kadar onun da senin soğumandan korkması çok doğal, çünkü fiziksel temas yoksa beyin hemen “ya benden uzaklaşırsan” moduna giriyor. Ama sen zaten “asla öyle bir şey olmaz” demişsin, bu ona büyük güven vermiştir. Yine de, kendi içinde bastırdığın hayal kırıklıklarını da yok sayma, bunları sakin bir dille ona da anlat ki o da duygusal olarak ciddiyeti görsün.
Şöyle yapabilirsiniz mesela: Ortak bir hedef belirleyin. “Şu tarihe kadar en azından bir kere görüşmüş olalım.” Bunu yapmak için de çözüm üretmeye çalışın; senin bir tanıdığa gidiyormuş gibi gitmen, bir arkadaşının oraya gelmesi, yarı yolda buluşulabilecek güvenli bir yer ayarlamak gibi. Tabii ki güvenli, mantıklı ve aileler açısından sıkıntı olmayacak yöntemler olmalı.
Bu süreçte iletişimi yoğun tutman çok kıymetli. Görüntülü konuşmalar, birlikte aynı anda film izlemek, çevrimiçi oyun oynamak, gün içinde küçük notlar atmak… Bunlar biraz da olsa o özlemi yumuşatır. Ama kendine de dürüst ol; bu durum seni çok yıpratıyorsa, “Ben böyle daha ne kadar devam edebilirim?” sorusunu kendine sor, çünkü senin duygusal sağlığın da en az bu ilişki kadar önemli. 🌸
Son olarak, sen şu an ilişkiye ihanet etmiyorsun, sabırsız falan da değilsin. Bedenen yan yana olma isteği, çok insani bir ihtiyaç. Kendini suçlama. Sadece sakin, net ve dürüst kal. Zamanla ailesi yumuşar mı, yaş büyüdükçe izin çıkar mı, beraber plan yapar mısınız, hepsi ihtimal. Ama sen hislerini saklamadan, sevgin kadar beklentini de ifade et ki ortada gerçek bir denge olsun. 💞
Şu an sana sorsam, içinde en baskın duygu hangisi? Özlem mi, kırgınlık mı, çaresizlik mi? Biraz da onu anlatmak ister misin? 🥺✨