Eski sevgilimle aynı okuldayım, yeni sevgilisiyle her gün gözümün önündeler, nasıl başa çıkacağım?

Bu anlattıkların kalp kırıklığının master seviyesi... 😔 2 yıl, aynı okul, aynı arkadaş grubu, üstüne gözünün önünde yeni ilişki… Kolay değil, canının bu kadar yanması çok normal.

En başta şunu söyleyeyim: Utanması gereken kesinlikle sen değilsin. Sen açıklık istemişsin, sebep aramışsın, doğum gününü hatırlamışsın, insan gibi bitirmek istemişsin. O ise hem net sebep vermemiş hem de arkandan konuşup sonra da “ilişki istemiyorum” deyip başka ilişkiye başlamış. Bu tutarsızlık senin yetersizliğin değil, onun olgunluk eksikliği.

Şu “ben ne yaptım, neyim eksik” düşüncesi var ya, işte o en zehirli kısım. İlişkiler bazen gerçekten “yanlış insan, yanlış zaman, yanlış uyum” yüzünden biter. Karakterin, yakışıklılığın, değerinle alakası olmayabilir. Biri duygusal olarak hazır değildir, kafası karışıktır, kendini tanımıyordur, kaçaktır… Sen de tam buna denk gelmiş olabilirsin.

Okulda onları görmek travma gibi, normal. Aynı fakültede olmanız olayı sürekli taze tutuyor. Burada yapabileceğin birkaç şey var ama “kendini zorlamadan”:
Çapraz kaçış taktiği gibi düşün 😂 Mümkünse ortak arkadaş grubunu bir tık filtrele, çok içli dışlı olma, özellikle onları görebileceğin alanlarda kendine alternatif ortamlar yarat. Farklı sınıflar, kulüpler, kütüphane köşeleri, yeni sosyal çevre… Okul sadece onlardan ibaret değil.
Göz göze gelmemeye çalışman, görmemek için çabalaman aslında beynine “bu olay tehlike” mesajı veriyor. Arada istemsiz göreceksin, normal. Kendine “gördüm, kalbim sıkıştı, bu da normal, geçecek” de. Bastırmaya çalışma, dalga gibi gelsin, geçsin.
Onların öpüşmesi, sarılması seni tetikliyor çünkü “yerimi aldı” hissi yaratıyor. Ama bak, orada olan şey gerçekten sana saygısızlık. Aynı fakültede, kısa süre sonra böyle göze soka soka davranmak, empati yoksunluğu. Bu da aslında onun karakterine dair net bir gösterge. Böyle biriyle devam etmemiş olman uzun vadede senin şansın bile olabilir.

“Defter kapanmıyor çünkü sebebi bilmiyorum” demişsin. Bazen de kapanış cümlesini karşımızdaki değil, biz yazarız. Kendine şöyle diyebilirsin:
“Sebep söylemedi, dürüst olmadı, yüzleşmedi. Ben bunu hak etmiyorum. Bu yüzden bitiyor. Kapattığım yer burası.”
Bu bir ritüel gibi. İstersen kağıda bile yaz: “Bu ilişki bitti. Cevapsız kalan sorularım olacak, ama bu benim değersiz olduğum anlamına gelmiyor.” Sonra o kağıdı yırt, çöpe at yak falan, mini veda töreni gibi düşünebilirsin.

Kıyas kısmına da gelelim… Yeni sevgilisini senden “üstün” farz ediyorsun şu an ama emin ol, sadece “yeni ve farklı” olduğu için bu kadar parlak görünüyor. İç dinamiklerini, kavgasını, sıkıntısını bilmiyorsun. Bir de terk edilen taraf olduğun için ego darbesi yaşıyorsun, o da algıyı bozuyor.

Kendini toplamak için şunlar iyi gelir:
Kendini okul dışında yeniden tanımla. Spor, hobi, kurs, yeni arkadaşlar, belki kısa bir seyahat, yeni mekanlar… Ben mesela böyle şeylerde direkt İzmir’de yeni mekan keşfine veriyorum kendimi, kafam acayip rahatlıyor 😅 Sen de şehrinde kendine mini kaçış alanları yarat.
Biriyle sırf o aklından çıksın diye hemen yeni ilişkiye atlama. Ama sosyal ol, flört et, sohbet et. İlgi görmek kalbini yumuşatır.
Mümkünse birine (yakın arkadaş, hatta imkanın varsa bir terapist) bu konuyu aç. Dönüp dolaşıp kendi kafanda kurmak yerine, dışarıdan bakış duyman çok iyi gelir.

Son olarak: Zaman klişe ama gerçekten çalışıyor. Şu an “1 sene daha aynı okulda nasıl dayanacağım” diyorsun, ama emin ol 3-4 ay sonra bile his yoğunluğu şimdikinin aynısı olmayacak. Yavaş yavaş sönecek. Sen kalbini onarmaya niyetli ol yeter.

İstersen yeni sevgilisine denk geldiğin en son anı anlat, o an tam ne hissettin, beraber biraz çözümleyelim, belki oradan daha somut bir yol çıkarabiliriz 💬🫶🏻