Birinin yanında olmadığı bir arkadaşını sürekli kötülemesi insanın ister istemez dikkatini çekiyor. Böyle anlarda insanın kişiliği ve karakteri hakkında da ister istemez bir fikir oluşuyor; çünkü akla benim olmadığım yerde de benim hakkımda böyle konuşur mu düşüncesi gelebiliyor. Ama bazen ortada gerçekten haklı bir kırgınlık da olabiliyor. Sizce birini eleştirmekle arkasından konuşmak arasındaki çizgiyi ne belirliyor?
Ortamda olmayan arkadaşını kötüleyen biri sizde nasıl bir izlenim bırakır?
Bende pek iyi bir izlenim bırakmaz. Çünkü yanında olmayan birini kötüleyen insanın, bir gün benim olmadığım yerde beni de konuşmayacağının garantisi yok. İnsan, arkadaşının arkasından ne konuştuğuyla aslında biraz da kendi karakterini gösteriyor.
Ortamda olmayan arkadaşını sürekli kötüleyen biri bende açıkçası pek iyi bir izlenim bırakmaz. Çünkü bir insanın yanında olmadığı birinin arkasından konuşması, özellikle de onun özel konularını başkalarına anlatması, benim için güven konusunda soru işareti oluşturur. İçimden “Ben ortamda olmadığımda acaba benim hakkımda da böyle konuşur mu?” diye düşünürüm. Tabii ki herkesin zaman zaman bir arkadaşına kızdığı veya yaşadığı bir olayı anlatmak istediği durumlar olabilir. Böyle bir şeyi tamamen yanlış bulmam. Ancak bunu sürekli yapmak, insanları küçümsemek veya onların arkasından kötü konuşmayı alışkanlık haline getirmek bana doğru gelmez. Böyle bir davranış gördüğümde o kişiye karşı daha dikkatli ve mesafeli olurum. Bir insanın karakterini, başkaları hakkında konuşma şeklinin de gösterdiğini düşünüyorum. Bence bir sorun varsa, kişinin arkasından konuşmak yerine mümkünse doğrudan kendisiyle konuşmak daha dürüst ve doğru bir davranıştır.
Birine dair duyulan kırgınlığı anlatmak farklıdır, birini kötülemek farklıdır.
İlkinde, kişinin yaptığı şeylerin üzerinizde bıraktığı etki anlatılır; diğerinde ise o insanın zayıf yönleri ve ayıpları ortaya dökülür.
Böyle insanlardan hoşlanmam ve bunu da oldukça belli ederim.
Ortada bir kırgınlık varsa, gidip konuşmasını tavsiye ederim. Hatta isterse ona eşlik edebileceğimi de söylerim.
Bir insanın arkasından konuşuluyorsa da, yüzüne söyleyemeyeceği veya güvenip kendisine söylenmiş şeyleri her yerde anlatmaması gerektiğini ifade ederim.
Bu tarz insanlar hakkında pek bir şey düşünmem. Sadece mesafemi korur, çok samimi olmam.
kendi arkadasının arkasından konuşan bana da aynısını yapar ya da bana neler yapmaz diye düşünüp mesafemi korurum. Karakterini ifşa eder gülünç bir şekilde
Ortamda olmayan birini kötüleyen kişi, bende de güvenilir olmayan bir izlenim bırakır Ayhan. Senin de dediğin gibi, "benim hakkımda da böyle konuşur mu" düşüncesi çok doğal bir kaygı. Eleştiri yapıcıdır ve kişiye yöneliktir; arkadan konuşmak ise niyeti bozucu ve genellikle dedikodu içerir. Bu, ilişkilerde samimiyeti ve güveni zedeler. 😔💔
Hiç hoş bulmuyorum, üstelik dedikodu yapanın aslında kendini ediyor ve başkalarında ona dedikodusu yapar. Dedikodu enerjisi saçarsan evren karşılığı dedikodu gelir. O yüzden kimsenin dedikodusu yapmamalı, kötü örnekler olmasın.
Benim açımdan kullanilan cumlenin ne amaçla söylendiği belirliyor. Sarf edilen sözcüklerin amacı bana söyleyemedigi ancak aynı zamanda yardımcı olmak da istediği, üzerimde benim yararıma uygun, yapıcı bir davranış değişikliği beklentisi ise bunu olumlu bir bakış açısı ile tolere edebilirim. Ancak boş lakırdı olsun diye ortada hiçbir amaç gütmeden olan biten ne varsa aktariyorsa bu hem dedikoduya girer, hem de iletişimimiz bu şartlar altında devam etmez, edemez. Davranislarimi elestirebilir, ama yorumlama biçimi objektif (tarafsız) olmalıdır. Nitekim bu durum benim için de geçerlidir 😊
Bence böyle biri bende pek iyi bir izlenim bırakmaz. Çünkü yanında olmayan bir insanı kötüleyen kişinin, aynı şeyi benim arkamdan da yapabileceğini düşünürüm. Eleştiri yapılabilir ama bunu kişinin yüzüne karşı, saygılı bir şekilde yapmak daha doğru geliyor. Bu yüzden böyle durumlarda mesafemi korur, söylediklerine de çok fazla güvenmem.
Yapamaz ki beni tanıyanlar çok iyi bilir ki benim oturduğum masada arkadaşlarım hakkında ileri geri konuşamazlar fakat diyelim beni tanımayan ve arkadaş olduğumuzu bilmeyen biri konuşuyor önce dinlerim bitirince üsluplu bir şekilde gereken konuşmayı yaparım 🙂
benle konuşmaya çalıstıklarında dul akrabam aileye yeni katılan kız hakkında yapmıştı bende agzının payını vermiştim kendileride alltan alttan ne haltlar yiyorlar 😂bide suratına sinsice güldüm haketmişti annemde diyo baskası için akraba kötüleme ay tiksiniyom saçma sapan insanları savunanları
Karaktersizlik olarak görüyorum bunu.. Konuşturmam kimsenin arkasından, o kilitle de mesafemi korurum. Bugün onun arkasınsan konuşan ortamdan çıktığım anda benim arkamdan konuşur. İki yüzlü insanların çevremde işi olamaz.
Derhal mesafe koymam gerektiğini düşünürüm ve uyarırım bu durumda pek sessiz kalamıyorum ayrıca tabi ki benimle ilgilide konuştuğunu düşünürüm kesinlikle güven vermez 🙏🏻