Ben peşinde koşmayı bırakınca neden bir anda yok sayıp selam bile vermemeye başladı?

Deli gibi hoşlandığım bir kadın var. Zamanında ters düşmüştük, asla muhatap olmuyordum. Ramazan ayı içerisinde çok güzel bir yakınlaşma oldu. Yanıma uğruyordu, sohbet ediyordu benimle. Ben zaten onu gördüğüm zaman çocuk gibi seviniyordum. Hemen hemen her gün kontrol ettim onu, gününün nasıl geçtiğini sordum, beraber güzel vakit geçirmeye çalıştım. Yüzünü güldürmeyi de başarıyordum. Bir haftalığına sakin bir vardiyada çalışmıştık, o bir hafta çok güzel geçti, âşık oldum ona. Sonra normal vardiyamıza, kalabalık olan vardiyaya döndük. Onu gördüm, haberim yoktu gündüze geçtiğinden dedim, çok sevindim seni görünce dedim, o da mutlu oldu. Aynı gün ben yoğun bir çalışma temposuna girdim. Ben hep yokluyordum ya onu, o gün ben bekledim. Acaba beni merak edip gelecek mi, günümün nasıl geçtiğini soracak mı diye. Asla olmadı, hatırlamadı bile beni. Ben de tamamen kendimi geri çektim. Tam bir ay oldu. Asla yaklaşmıyor, selam bile vermiyor. Hani insan bir şaşırır değil mi, bu çocuk peşimde geziyordu ne oldu diye. Umurunda bile olmadı. Ben çok üzülüyorum
Ben peşinde koşmayı bırakınca neden bir anda yok sayıp selam bile vermemeye başladı?
Cevapla