Sınır ve saygının olmadığı ilişkide tam olarak ne başlar, ne bozulur?

Sınır ve saygının olmadığı bir ilişkide aslında ilişki yavaş yavaş anlamını kaybetmeye başlar. Başta bu durum yakınlık gibi hissedilir, her şeyi paylaşabilmek, sınırsız olmak güzel görünür. Ancak zamanla bu durum, kişinin özel alanına izinsiz girilmesine ve değer görmediğini hissetmesine dönüşür. Küçük saygısızlıklar birikir, insan bunu her seferinde görmezden gelse bile içinde bir yorgunluk ve kırgınlık oluşur.

Sınırlar olmadığında neyin doğru neyin yanlış olduğu belirsizleşir, bu da güvensizlik yaratır ve kişi kendini sürekli tetikte hisseder. Aynı ortamda olunsa bile duygusal olarak uzaklaşma başlar. Sevgi var gibi görünse de aslında yerini alışkanlık, bağımlılık ya da yalnız kalma korkusu alabilir. En sonunda ise insanın hem kendine olan saygısı hem karşı tarafa olan inancı zedelenir. Böyle bir ilişkide sessiz bir öfke, içe kapanma ve kaçınılmaz bir kopuş süreci başlar.

Sınır değil de saygı bittiği an, inşa edilen ne varsa yıkılıyor. Verilen emek, sevgi, saygı boşa çıkıyor. Hiçbir şey eskisi gibi olmayacağı için o deprem bölgesine bir daha ev yapmak istemez kimse.

Günümüzde bu yok. Yani iliskiniz de gecmisiniz dile gelebilir. Misal 5 ay önceki olayi neden sakladin diyen de cikabilir. Lanet ettim hayatdan sürekli sorgulanmaktan. Es geciyorum.