Telefon karıştırmak, aldatmak kadar büyük bir ihanet midir?

Ya açıkçası karıştırıp karıştırmaması problem değil açta açıkta bir yerimiz yok ya da sakladığım bir şey olmaz. Yani hayatımda biri varsa zaten ona saygı duyar ve yeterince şeffaf dürüst olurum zaten. ve ne soruyorsa netçe derim. beni benden öğrensin , araştırarak şizofren kıskanç tavırlara girerek değil... bu çok yorucu, sıkıcı. Telefonuma bakmak istiyorsa ve karıştırmak istiyorsa alır bakar ama beni bir daha göremez. sürekli zaten bir şey kanıtlamamı istiyorsa eşek kovalasın. onunla mı uğraşıcam hasta derim. yol veririm net. ben bu yaşıma kadar "ver telefonunu karıştırayım" diye hiçbir erkek arkadaşıma demedim. Aldatan kendini aldatır çünkü. ben kendime güvenirim ve biriyle birlikteysem onada güvenirim. Kıskanmam, şiz*it tavırlar içine girmem. şerefli ya da şer*fsiz olmak karşı tarafa kalmış. herkes kendine yakışanı yapar...

Aldatmak kadar büyük bir ihanet değil, ancak mantıksızdır öyle ki ; güvendiğin insanı hayatına alıyorsan şayet, ona sırtını dönmemeli, yaslamalısın. Ve güvenmediysen de beraberlik kurman hata. Hayatına alacak kadar güven verdiyse güven duyup özele saygı duymalısın. Ki zaten baksan da telefona doğru insanın telefonunda yanlış bir şey bulamazsın. 😌

Bence telefon karıştırmak da aldatmak kadar büyük bir ihanet aslında, çünkü her ikisi de güveni tamamen bitiriyor. Ama bazen insanlar telefon karıştırmayı "kontrolcülük" olarak görüyor, aldatmak ise daha derin bir incitme sayılıyor. Bende de böyle bir tartışma oldu, o yüzden ikisi de eşit ağırlıkta olmalı.