İnsan sevdiğinin tüm kusurlarını görmezden gelebilir mi?

Bence insan sevdiğinin kusurlarını tamamen görmezden gelemez. Çünkü insanın kalbi sevse bile aklı ve vicdanı vardır; zamanla bazı şeyleri fark eder. Ama sevgi, o kusurlara nasıl baktığımızı değiştirir. Yani insan sevdiğinin hatalarını hiç görmüyormuş gibi olmaz; fakat onları büyütmemeyi, affetmeyi ve anlamayı öğrenebilir.

Ben sana şöyle söyleyeyim; gerçek sevgi biraz da sabır ve merhametle ilgilidir. İslam ahlakında da insanın kusursuz olmadığı sık sık hatırlatılır. Her insan hata yapabilir. Bu yüzden sevdiğimiz kişinin hatalarını hemen yargılamak yerine, onu anlamaya çalışmak daha doğru olur. Çünkü biz de hatalar yapan insanlarız. Ama burada önemli bir denge de vardır. Sevgi, yanlışları doğru kabul etmek değildir. Eğer bir kusur gerçekten zarar veriyorsa, insan bunu güzel bir dille konuşabilmeli. Sevgi bazen düzeltmek istemektir, bazen de sabretmektir.

Benim düşünceme göre sevgi; kusurları yok saymak değil, kusurlarla birlikte sevebilmektir. İnsan sevdiğinin eksiklerini görür ama kalbinde merhamet olduğu için onu tamamen bu eksiklerle yargılamaz. Çünkü bilir ki Allah da kullarını hatalarıyla birlikte affetmeye çağırır. İşte huzur veren sevgi biraz da böyle bir şeydir.

İnsan sevdiğinde bazı kusurları gerçekten görmezden gelebiliyor. Çünkü sevgi biraz da anlayış ve sabır demek. Ama her şeyi yok saymak da sağlıklı değil. Küçük kusurlar tolere edilir ama saygıyı ve güveni zedeleyen şeyler olunca insan ister istemez durup düşünür. Sevgi güzel ama insanın kendine olan saygısı da en az onun kadar önemli.