Eşimle boşanmayı düşünüyorum aile meseleleri yüzünden. Haklımıyım?

Benim annem 3 sene önce öldü. 18 yaşında otizmli bir erkek kardeşim var. Babam da yalnız. Benimle bunları bilerek evlendi. Başta her şey iyiydi, evdeki düzene ayak uydurdu, biz birbirimize çok bağlı bir aileydik, ve bu bağlılık ben evlenince de devam etti. Ama eşim ne zaman hamile kaldı, diline bir çekirdek aile lafı doladı.
Tatile giderken, gezmeye giderken falan hep kardeşim ve babam da bizimle geliyordu. Başta hiç sorun etmedi. Ama şu son birkaç aydır “karı koca gibi değiliz” demeye başladı.
Babama saygısızlık olmasın, kendini dışlanmış hissetmesin diye her yere onun da gelmesini istiyorum. Her konuda onun da dediğini göz önünde bulunduruyorum. Eşimse “baban etraftayken sen kendini bile yok sayıyorsun. Beni yok saymanı geçtim kendini bile yok sayıyorsun” diyor. Babama karşı dolduruyor beni.
Kardeşime de aynı şekilde. İki katlı bir evde oturuyoruz alt katta babamla kardeşim üst katta biz. Banyo mutfak her şey ayrı, ben evleneceğim diye birsürü masrafa girdik zaten hepsini yeni yaptık. Kardeşim üst kata gelince sinirleniyor eşim. Kardeşim zaten özgüvensiz diye kapıları hiç kilitlemiyorduk biz önceden. Birkaçtır kardeşim ansızın geldi diye eşim korkmuş ve kapıları kilitlemeye başladı. Kardeşim de üzülüyor beni istemiyor yengem diye. Çok arada kalıyorum.

9 gün çalışıp 1 gün dinleniyorum ben, onda da birinin bir ihtiyacı varsa onu halletmeye çalışıyorum. Yoksa dinlenmek istiyorum. Kardeşimle babam bir ihtiyaçları olsun utana sıkıla istiyor benden, babam da ehliyet yok. Onu halletmeye çalışıyorum. Üzerine bir de eşim bir şey isteyince delleniyorum, görüyor ne kadar yoğun olduğumu. İhtiyacı yokken sırf gezmek için oraya buraya gitmek istiyor, üstelik sadece ikimiz gidelim istiyor.
İkide bir kendi ailesinin yanına gitmek istiyor (uzakta yaşıyorlar) ben hangi birine yetişeyim? Üstümdeki yükler yetmiyor bir de onun ailesiyle uydurmaya çalışıyorum. Bunaldım

Babamla kardeşime gösterdiğim en ufak ilgiyi bile çok görüyor. “Bebeğimizle bana ilgi göstermiyorsun yanımdayken sadece telefona bakıyorsun. Ya da alt kattasın” diyor. E bu telefona hiç mi bakmayayım ben zaten 1 günüm var telefona bakabilmek için.

Ben onunla çok ılımlı, arkadaş canlısı ve sevecen biri diye evlendim. 1.5 senenin sonunda bir şeytan çıktı içinden. Kardeşime 80 euroluk bir alışveriş yaptım diye bile beni bencil ilan etti. “Bebeğimiz olacak para ona lazım. Kardeşine baban alırsa alsın bir şeyler” diyor. Ben kardeşime sahip çıkamayacaksam ne diye bir ağabeyim ki? Üstelik ikide bir “bebeğimiz her şeyden daha değerli” diyor. Her şey dediği de babamla kardeşim. Onları yok saymamı istiyor.

Lütfen dürüst olun ben mi haklıyım eşim mi? Boşanmayı düşünüyorum artık. En son kavgamızda zaten bana “sktr olup gidecem sen de kardeşin ve babanla mutlu mesut yaşarsın araya girenler olmadan” dedi.
Ondan önce de “ben babamın prensesiydim, buraya geldim öncelik sırasında 3'e 4'e geriledim. Birinin hayatında öncelik olmak istiyorum” dedi