Cikma teklifinde cok mu saçmalamışım sizce? Rezil oldum galiba? Yine her seyi berbat ettim?

Benim hic sevgilim olmadi. Bence boş bir insanim. Benden daha iyileri var. Guzel degilim, bir meslegim yok, kulturlu degilim, okul bittiginden beri elimde telefon.

Kitap bile zor elime alip okuyorum, sinavlara kpss vs zor calisiyorum falan, ders calismayi da sevmem. Boyle bombos bir tipim. Fiziksel olarakta çirkinim işin gercegi. Ne kizlar var yani, guzel, mesleginde, kendini gelistirmis falan.

Erkeklerle cok haşır neşir olmadim, okulda falan da. Zaten onlarda beni istemediler. Arkadaslar arasinda zorbalikta gordum. G*iz***lı, apt*l da dediler. Lisede evlilik konusu acilmisken yuzume yuzume seni kim ne yapsin dediler.

Bu siralar anlam veremedigim sekilde bana yuruyen biri var cevremde. Yani ilk dalga geciyor diye dusundum bunu surdurmeye devam etti cok oralı olmadım. Bulusmalara cagirdi, gitmedim, en son cok israr etti ilk bulusmam oyle oldu bir erkekle.

Adam yakisikli, boylu poslu isinde gucunde, toplumda iyi sayilabilecek bir konumda. Yani sizde ikimizi gorseniz, bu ikili ne alaka, kiz büyü mü yapmis dersiniz.

En son yine onun yogun ısrarları sebebi bulustuk (ben cok cekiniyorum cunku, zaten ozguvensizim, icime kapanigim, bu isler bana o kadar fazla geliyor ki)

Sanirim ben flörtüne karsilik veremedigimden aciklama yapma geregi duydu ve bana duygulari oldugunu, hoslandigini, eger bende istersem sevgili olmayi teklif etti.

Ben kalakaldim. Bu adam beni ne yapsin derken, boyle seyler soyledi. Sessiz kaldım kafam o an o kadar karisikti ki. Bir sey demeyecek misin dedi. Bilmiyorum beklemiyordum dedim. (Benimle dalga gectigini dusunup) ciddi misin diye bir soru sordum. Niye ciddi olmayayim dedi.

Kafamda neden ki, neden ben diye bir soru donuyor. Cunku bu adamin cok kiz secenegi var, cevresinde de oluyordur. Oyle bos kalacak bir tip degil, benden daha iyisini birak, azicik iyisini bile bulur.

Neden ben diye bir soru da sordum. Boyle iyice ozguvensiz oldugumu belli ettim bence. Bu sorulari kendine dusunme payi birakmak icin mi soruyorsun dedi. Sorum bu degil dedim. Benim de ilk sorum bunlar degildi ve cevabini hala bekliyorum, senin sorularini konusacak vaktimiz olur belki sonra dedi. Tekrar teklife getirdi konuyu.

Kafam karisik dedim. Olumsuz cevap vermiyorsun bu da iyi ama benimle ilgili sorularin varsa sor, konusalim dedi.

Ben biraz gerildim, dediklerinden sonra heyecanlandim da Şu an stresten, heyecandan midem falan bulaniyor (bu durumlara hic alisik degilim cunku) ben eve donmek istiyorum, baska zaman konusuruz eger istersen, istemezsen sorun yok sen bilirsin vs dedim. Bir seyler dedim iste sacmaladim.

Sagolsun kibardı, eve biraktı, sorusu cevapsız kaldi, ne dusundu, simdilerde ne düşünüyor o sacmaliklarimdan sonra bilmiyorum. Adama cevap dahi veremedim. Tekrar konusur muyuz onu da bilmiyorum.

Ne evet diyecek gucum, ozguvenim vardi ne de hayir diyecek yuregim.

Yani bende sevmek sevilmek isterim ama o kadar uzakti ki bana bu seyler, kendimle pek barışık, kendimi seven, ozguvenli biri de degilim, olamiyorum. Gerek cevre, gerek aile, gerek yetistirilis. Birden önüme boyle bir sey gelince ne yapacagimi bilemedim.