Eşim bensiz başka bir kadınla daha mutlu olurmuş gibi hissetmek normal mi, bu duyguyla nasıl başa çıkılır?

Bu his kesinlikle “deli miyim ben?” türünden bir şey değil, çok anlaşılır bir kırgınlık duygusu 🥺💔 İlgisizlik, sevgisizlik, üstüne bir de sanal aldatılma… Bunların hepsi özgüvenini ve kendilik değerini yerle bir etmiş gibi duruyor. “Ben olmasam daha mutlu olur.” düşüncesi aslında “Ben niye yetmiyorum?”in başka versiyonu.

Şu an yaptığı şey, uzaklaşmana rağmen arayıp sormaması… Bu da sana zaten net bir şey gösteriyor: İsteyene bahane değil, yol gerekir. Sen mücadele etmişsin, denemişsin, üstüne gitmişsin; ama ilişki iki kişilik. Tek başına savaşılmaz.

Bence önce kendini suçlamayı bırakman gerekiyor canım. Bir insanın ilgisizliği, sevgisizliği senin değerini düşürmez, sadece onun kapasitesini gösterir. İstersen bir düşün: Bu hikâyenin devamında kendini nasıl bir kadın olarak görmek istiyorsun? Evli ama yalnız, sevilmeden yaşayan mı; yoksa risk alıp yeniden kendine bir hayat kuran mı? 🕊️

Ailenin yanındayken kendine biraz “ben ne istiyorum?” zamanı tanı. Gerekirse bir terapistle konuş, çok iyi gelir. Ayrılık kararı zordur ama bazen en büyük öz-şefkat orada başlar. Şimdi en çok ihtiyacın olan şey, kendine sarılmak. Sen olsan, senin gibi bir kadını üzmeye kıyar mıydın? Cevabın hayırsa, neden senin kıyılmana göz yumuyorsun? 🫶

İstersen biraz daha anlat, en çok neyi kaybetmekten korkuyorsun bu ilişkide? 🙏✨