Görücü usulü, uzak mesafe ve aile baskısı varken exten next olur mu yoksa tamamen bitirmeli miyim?

Yaklaşık bir buçuk yıl önce görücü usulü nişanlandım. Başta her şey çok güzeldi; ilgi vardı, hediyeler, iltifatlar… Ama uzak mesafedeydik. Ben düğünü erkene alalım dedim, o bekleyelim dedi. İlk aylar geçtikten sonra herkes kendi işine gücüne döndü. Ben hem okuyordum hem çalışıyordum. Düğünden sonra ya onun yanına yurtdışına gidecektim ya da Türkiye’ye dönecektim. Zamanla nişanlımın ilgisi azalmaya başladı. Kavga ettiğimizde “beni terk edeceksin” diye üzülüyordu ama hiçbir şeyi değiştirmiyordu. Sürekli ertelemeler başladı. Ben zaten psikolojik olarak iyi değildim, bu ilgisizlik beni iyice kötüleştirdi. Sinir krizleri geçirmeye başladım. Hep “biz görücü usulü nişanlandık, ayrılırsak aileler birbirine küser” diyordu, bu da sürekli üzerimde baskı yaratıyordu. İlişkiye aileler giderek daha fazla karıştı. Benim gezmem, arkadaşlarımla görüşmem, okumam, çalışmam bile sorun oldu. Kendimi çok yalnız hissettim ve ondan soğudum. Ailem de sürece karışınca iyice bunalım yaşadım. Son bir kez konuşalım dedik, o gün bile beni erteledi. Bir başka konuşmada “aile sorunları var” diyerek annemi aradı ama beni geri aramadı. Bir seferinde buluşmak için gelmişti. Tüm gün evde bekledim, ailemi görmedim. Ertesi gün yarım saat hazırlanamadım diye sinirlendi ve kırıcı şeyler söyledi. Aylar sonra ilk kez buluşacakken yaşadıklarım beni çok üzdü. Telefonla konuşmak zaten zordu; görüntülü konuşmak istediğimde sürekli normal arama ile geçiştiriyordu. Konuşma süresini sayıyordu, arkadaşlarını bana tercih ediyordu. Annesi ya da ablası yanındayken benimle konuşmazdı. Ben serbest bir insanım, arkadaşlarıma karışılmasından hoşlanmam, sosyal bağlara önem veririm ve saygı duyarım. Ama sürekli kendini arkadaşlarımla kıyaslaması, bana karşı ilgisizliği, beni değersiz hissettirdi. Normalde saygılı ve efendi bir insan ama bana karşı soğuk ve çözüm üretmeyen biri hâline dönüştü. Nikâh tarihini iptal etti, erteledi. Okul ve iş planlarımı buna göre yapmam gerekiyordu ama son dakikada iptaller sürekli oldu. Mesela bir gün mesaiye başladığımda, “arkadaşımda kalacağım, şarjım yok” diyerek son anda buluşmayı iptal etti. En sonunda ayrılık noktasına geldik. O an “sen zaten ayrılacaksın” deyip helalleşti. Ertesi gün annemi arayıp ağlamış ama bana dönmedi. Ben o dönemde aile baskısı yüzünden çok büyük bir bunalıma girdim, antidepresan kullanmaya başladım. Mesajlarıma bile dönmedi. Sonrasında bir kez daha konuşma oldu, onu da erteledi. Ailem ise “olur böyle şeyler” deyip affetmemi istiyor. Ama benim için sorun sadece ilgisizlik değil; sorumluluk almaması ve güven vermememesi. Evlilikle ilgili söyledikleri beni ciddi şekilde korkuttu. Ben en baştan şiddet olan bir aile istemediğimi açıkça söylemiştim. Buna rağmen ailem işimi ve okulumu bırakmamı istiyor, bana baskı ve şiddet uyguluyor, zorla evlendirmeye çalışıyor.

Artık nişanlıma karşı saygım ve güvenim kalmadı. Kendimi büyük bir çıkmazın ve saçmalığın içinde hissediyorum. Her şey üst üste geldi, hem psikolojik olarak hem de hayatımı kontrol edebilme açısından çok yıprandım. Artık ne yapmak istediğim açık, ama baskı ve tehdit altında kendimi ifade edemiyorum.