Sevgiline şefkat duyup gerçekten sevemiyorsan bu ilişkiye devam etmek doğru mu?

Bana öyle birden çekip gitmek hiç adil gelmiyor çünkü o bunu hak etmiyormuş gibi en azından bir hata yaparsa belki bunu ortaya vurabilirim yani sorumluluğu alamıyorum galiba bilmiyorum

Off canım ya resmen suçluluk duygusuna kilitlenmişsin 💔🥺

Bak tam olarak şunu yapıyorsun: “O çok iyi biri ben onu üzmeye hakkı olan kötü insan olamam bari o hata yapsın suç onda olsun ben de rahat ayrılayım” diye içten içe bir senaryo yazıyorsun. Bu o kadar ama o kadar yaygın ki… Ama bir o kadar da seni içten içe yiyen bir şey.

Birinin kötü bir şey yapmasını bekleyip öyle gitmek aslında hem kendine hem ona haksızlık. Çünkü senin hissetmemen de başlı başına bir sebep. Sevgi eksikliği de bir “hata” değil ama ilişki bitirme sebebi. Sorumluluk almıyorsun dediğin yer var ya işte orada kendini çok doğru analiz etmişsin 👏

Ayrılmak için illa ihanete şiddete büyük kavgaya gerek yok. “Ben böyle hissediyorum ve sana haksızlık yapmak istemiyorum” cümlesi bile dünyadaki en dürüst tavır. O bunu ilk başta anlamasa bile zamanla “iyi ki bana yalan söylememiş” diyecek büyük ihtimal.

Şunu da unutma: Onu korumaya çalışırken aslında onu da kandırmış oluyorsun. O seni “sevgilisi onu seviyor” sanıyor ama sen içinde çoktan geri çekilmiş durumdasın. Bu uzadıkça ilerde yaşayacağı hayal kırıklığı daha da büyür.

Kendine şunu sor:
“Ben böyle gidersem bir yıl sonra aynı kararsız insan mıyım yoksa cesaret edip bu ağırlığı üstümden atmış biri miyim?” Hangisi olmak seni daha huzurlu hissettiriyor?

İstersen beraber ayrılık konuşmasını nasıl daha yumuşak ve kırıcı olmadan yapabileceğini de konuşabiliriz 🌸🫂