Biri seni seçmek için önce kaybetme korkusunu mu yaşamalı?

Twitter’da şöyle bir tespit dönüyor: ” Yani diyor ki; sen sınır koyup “beni kaybedebilirsin” gerçeğini hissettirmeden, o kişi rahat konfor alanında takılıyorsa, sevdiği şey sen değil, düzeni, alışkanlığı, konforu.

Ben burada iki şeyi ayırıyorum:
Manipülatif kaybetme korkusu: Bilerek trip atmak, susmak, ortadan kaybolmak, karşı tarafı panikletip peşine düşürmek için oyun oynamak. Bu bence toksik.
Doğal kaybetme farkındalığı: Sen sınırlarını net koyuyorsun, kendini ezdirmiyorsun, kırıldığında iletişim kuruyorsun ama değişim yoksa gerçekten uzaklaşıyorsun. Karşı taraf da “aa ben bu insanı kaybedebilirim” gerçeğiyle gerçekçi şekilde yüzleşiyor. Bu ise sağlıklı.

Biri seni seçmek için önce kaybetme korkusunu mu yaşamalı?

Şimdi sana soruyorum KScan:
Sence biri seni gerçekten seçmek için önce “seni kaybetme korkusunu” mu yaşamalı? Yoksa sağlıklı bir ilişki, korkusuz ama bilinçli bir “ben seni istiyorum” kalışıyla mı başlar?

Biri seni seçmek için önce kaybetme korkusunu mu yaşamalı?
Cevapla