Sizi daha çok ne yıprattı, birini delice sevmek mi ondan vazgeçmeye çalışmak mı?

Şimdi ikiside yerine göre insanı yıprattıgi olur maalesef.. ama bu konuda yazacaklarım çok uzundur okumak istermin bilmem ama ben yinede yazıyorum..

Yani mesela bir kız gelir yanına seni etkilemeye çalışır ya da senden hoşlandığını görün sende belki mutlu olurum diye ona şans verin ve onu sevmeye çalışın başlarda sana güzel gelir onunla olan birlikteliğin, ona zamanla alışmaya çalışın ve tam alıştın derken bir çıkma teklifi eden ama o kız maalesef senin beklediğin gibi birisi çıkmadığını görünce yani ondan haber vermesini beklerken ve onunla her zaman buluştuğun yere gelmesini beklerken o sadece bana teklifimi kabul ettiğini söylemeden aramami beklediğini öğrendiğinde artık onun cevap vermesini ve hep aynı yerde buluştuğumuz yere gelmesini beklemekten artık umudugunu kestiginde artık insan hayal kırıklığı yaşar maalesef helede bu ilk sevgilin ise o zaman hem sevmekten hem vazgeçmekten yıpranır insan

1de var belki sevdigin değer verdiğin kişiyi benim değerimi bilmesi için beni anlaması için diyerek onu sevdiğimi gostermeme ragman ya da göstermeye çalıştıkça o yinede değerimi bilmiyorsa ve onun için yaptığım şeyleri bir hiç uğruna yaptığını öğrendiğimde demek ki kendimi bosyere onu sevmek için yipratmisim der insan

1de son olarak 1 kişi tanırsın birlikte olursunuz her şeyiyle seni o etkiler yani o gözünde kusursuz birisi gibi birisidir ama onunla ayrılmak zorunda olduğunda her ikisde insanı çok yaptıratir ama 2 medeni insan gibi ayrıldığın da en azından biraz mutlu olun.

Bunu anca başka türlü anlatılmaz.. umarım okumuşsundur hepsini ve beni anlamışsındır..

Beni en çok yıpratan delice sevmek değil, ondan vazgeçmeye çalışmak oldu. Çünkü sevmek canlı tutuyor, vazgeçmek ise insanın içinden parça parça eksilmesine neden oluyor. Kalmak zor ama gitmek daha sessiz bir yorgunluk bırakıyor; kimse görmüyor ama izleri uzun süre silinmiyor.

İki ucu pis değnek sevmek karşılık bulmamak ya da sevdiğinden ayrılmak burada ki en önemli kıstas duyduğun sevginin yoğunluğu ne kadar yolunda okadar acı cekersin