En yakın arkadaşımla çıkmaya başladık onu gerçekten çok seviyorum ama asla aşık olamıyorum çok kötü hissediyorum?

2 yıldır yakın arkadasım olan bir çocuk var benden hoşlandığını biliyordum bu süre boyunca bende onun hislerini korumak için başka kimseyle çıkmadım ve en sonunda ondan hoşlandığımı düşündüm ve denemek istediğimi söyledim 4-5 ay kadar çıktık başları gayet güzeldi hoşlandığımı düşünüyordum ama içten içe onun bana aşık olduğu kadar ona aşık olmadığımı zaten biliyordum. Yine de devam etmek istedim çünkü 2 yıldır arkadaştık birbirimizi çok iyi tanıyoruz ve kendisi gerçekten çok iyi bir insan beni de olabilcek en güzel şekilde seviyordu çok fedakardı bunu inkar edemem. Ama son zamanlarda içim daralmaya kötü hissetmeye başladım ve bu his yüzünden başka hiç bir işime odaklanamıyorum tüm gün uyuyordum ondan kacıyordum ona kötü davranıyordum. En sonunda ona romantik bir çekim hissetmediğimi kabul ettim ve onun benden romantik bir beklentide olması beni çok yıpratıyordu kaçma isteği uyandırıyordu. En sonunda yüzleşmem gerektiğini anladım çünkü bu his geçmiyordu acı çekiyordum. Onunla bunu konuştum ve tamamen anlayışla karşıladı kararım ne olursa olsun saygı duyacağını söyledi ama karar veremiyordum. Onunla birlikte olmak kötü hissettiriyordu onunla birlikte olmamakda öyle çünkü çok üzüleceğini aglayacını biliyordum çok duygusal bir insan çünkü. Ama onu üzmemek için kendimi bastırmaktan artık kafayı yemiştim başka bişi düşünemez oldum. Arkadaş olarak kalmayı denemeye karar verdik en azından birbirimize alan tanıyabiliriz dedik ama bu kolay olmicaktı çünkü onu tanıyorum ve hislerini biliyorum haraketlerinden her şeyi anlıyorum ve bu beni daha çok üzüyordu çünkü üzüldüğünü biliyordum. Böylede devam etmeyecekti ve en sonunda iletişimi bi süreliğine kesmeye karar verdim çünkü her dakika ağlamaya başladım kendimi durduramadım sürekli ağlıyorum en ufak boşlukta ağlıyorum kötü hissediyorum ve hiç bir şey yapamıyorum. Onu çok seviyorum ama ona bir türlü aşık olamıyorum ve aşık olmak için gerçekten denedim. Onu hem kaybetmek istemiyorum ama onun varlığı bana kötü hissettiriyor çünkü onu buna maruz bırakmak bencil olmak istemiyorum onun her zaman iyiliğini düşünüyorum ona çok değer veriyorum. Aramızdaki bağ çok farklı bir bağdı. Şimdi ne yapacağımı bilmiyorum işlerime odaklanamıyorum her dakika ağlayasım geliyor. Hem tekrar konuşmak istiyorum hemde istemiyorum çıkmaza girmişim gibiyim. Sevgisi ve sevme şeklinin ağır geldiğini düşündüm çünkü sevince kendini kaybedıyordu duygusal zekasını mantığını aklını bir kenara bırakıyor beni merkeze koyuyordu. Böyle söyleyince kötü bir şey değil gibi ama bir yerden sonra beni çok bunalttı çünkü ona o kadar aşık değildim ve napıcağımı şaşırdım onu da üzmek istemedim kendimi bastırdım kişiliğimi benliğimi bastırdım. Başkasıylada birlikte olmak istemiyorum çünkü aşk geçici bir hevesmiş gibi gelmeye başladı ama öyleyse neden bu ilişkide beni bu kadar etkiledi anlamıyorum. Gerçekten elim ayağıma dolandı ne yapacağımı bilemez hale geldim çünkü ne yapsam kötü hissediyordum tek istediğim onun iyi olması ve bu histen kurtulmak. Her dakika ağlamak istemiyorum gerçekten beni çok yıpratıyor. Onu seviyorum ama aşık olamamak neden bu kadar etkiliyor? Aşık olmasamda olur demiştim başında aramızdaki bağın kuvvetine güvendim sonucta 2 yıldır arkadasım. Ama o kadar kötü hissetmeye başladım ki onunla buluşmaktan bile kaçmaya başladım çünkü onunla buluşma düşüncesi bile kötü hissettiriyordu. Çünkü romantik bir beklentiye gireceğini biliyordum ve bunu yapamazdım bana çok ağır geliyordu. Gerçekten ne yapacağımı bilmiyorum bu histen kurtulmanın ikimiz içinde iyi son olacak bir çözüm yok mu diye düşünmekten kafayı yedim..