Sevgilimi seviyorum ama aşık değilim. Bu durumu nasıl çözebilirim? Normal mi?

Detaya girecek olursak arkadaşlar, bilmiyorum yadırgarmısınız beni ya da gerçekten yardımcı olur musunuz. Çünkü içinde bulunduğum durumdan ben de memnun değilim. 21 yaşındayım ve 3 ay önce biriyle tanıştım ve sevgili oldum. İlk erkek arkadaşım kendisi. Çok hızlı ilerleyen bir ilişkimiz var. Ben ailesiyle tanıştım (babası yok) , o da babam bir abim ve ablam hariç , diğer abim ve annemle tanıştı. Kendisi çok istiyordu tanıştırmamı ve oldu. 3 ayda inanın çok şey yaşadık. Gün aşırı buluştuk. Sıkıntı şu ki, ben bazen onu öpünce kalbim "pır pır"olmuyor. Bazen de çok hoşuma gidiyor. Sinir olduğum tavırları mevcut. Söylediğimde inkar edip beni manipüle etme de cabası. Sanki ben onu uyardığım konularda haksızmışım sanki ben anlayışsızmışım gibi. Evin tüm yükü onda. Para hep ondan çıkıyor. Bu duruma kızmam da onu rahatsız ediyor. Kendine zaman ayırmıyor. Yaşı 21 değil de 61 sanki. O denli hayattan soğumuş gibi. Dışarı çıktığımızda sinemaya gideriz yemek yeriz falan filan. Ama 3 aydır da hep aynıları olunca sanki monotonlaşmış gibi hissetmekten alıkoyamıyorum kendimi. Bana yüzük almıştı tektaş olarak. Söz ver benden gitmiceğine ben söz veriyorum demişti. Eminim ki beni seviyor. Kaç kere ayrılmak istedim kavgalarımızda. Çekip gittim peşimden geldi gözleri dolarak. Sevgisinden şüphem yok. Ama onunlayken hiç birşey isteyemiyorum. Canım bişey çekse al diyemiyorum. Yanımda para olsa alırım ama bazen olmuyor. Konu uzadı okuyanlara minnettarım. Son olarak, onu seviyorum ama aşık değilim. Bir an geliyor aşığım diyorum bir an geliyor istemiyorum. Halet-i ruhiyem nedir? Başkalarına da bakmak istemiyorum ama gözüm kayıyor. Inanın memnun değilim bu durumdan. Bana bir çare.